My world, my books.

TOP 10: Dziesięciu muzycznych idoli.

2012-02-20T18:28:00.002+01:00

Top 10 to akcja, przy okazji której raz w tygodniu na blogu pojawiają się różnego rodzaju rankingi, dzięki którym czytelnicy mogą poznać bliżej blogera, jego zainteresowania i gusta. Jeżeli chcesz dołączyć do akcji - w każdy piątek wypatruj nowego tematu na dany tydzień.

Dziś przyszła pora na... Dziesięciu muzycznych idoli! Pomysłodawczynią jest, oczywiście Kreatywna :)

Bardzo spodobał mi się pomysł powstania tego rankingu, bo wszakże mole książkowe nie żyją tylko czytając książki! :) Większość z nas ma o wiele więcej pasji, coś co pochłania go bez reszty... moją drugą największą pasją, jak wiecie jest fotografia, ale muzyka zajmuje miejsce tuż za nią. Bez muzyki, jak bez powietrza- żyć nie umiem. Słucham codziennie, po kilka godzin, jadąc tramwajem na uczelnię, wracając z wystawy czy spotkania ze znajomymi... Kocham dźwięki. Kocham rytmikę tych dźwięków. Kocham jak tekst piosenki i to, jak jest zaśpiewana wnika w moje serce i przyspiesza jego rytm. Muzyka mnie zachwyca, wzrusza... i w jakiś dziwny sposób również nastraja pozytywnie do życia :)

Jedyną trudność w tym rankingu przyniosło mi wybranie tylko dziesięciu muzycznych idoli... było naprawdę ciężko! ;)

Kliknij aby powiększyć.

1. Florence + the Machine; 2. Lana del Rey; 3. Kari Amirian; 4. Chisu; 5. Julia Marcell; 6. 30 Seconds to Mars; 7. HIM; 8. Paramore; 9. My Chemical Romance; 10. Evanescence

Każdy z powyżej wymienionych wykonawców, na dzień dzisiejszy zajmuje w moim sercu naprawdę dużo miejsca. Są to zespoły, wykonawcy, których słucham od lat, ale są to też muzyczne odkrycia ostatnich miesięcy. Z każdym z nich mam jakieś wspomnienia, to udany koncert, to noce ze słuchawkami na uszach i w kółko puszczanymi utworami z danej płyty...

A czego Wy słuchacie? :)

"Słownik adaptacji filmowych", Andrzej Kołodyński i Konrad J. Zarębski

2012-02-19T23:10:00.000+01:00

Słownikadaptacji filmowych autorstwa Andrzeja Kołodyńskiego (doktorafilmologii, krytyka filmowego, redaktora naczelnego miesięcznikaKINO) oraz Konrada J. Zarębskiego (krytyka i dziennikarzafilmowego, sekretarza redakcji miesięcznika KINO) wydany w2011 roku (wydanie II, pierwsze miało miejsce w 2006 roku) wWarszawie i Bielsko - Białej nakładem Wydawnictwa Park Edukacja,współpracującego z Wydawnictwem Szkolnym PWN jest kompilacjąwiedzy o około 120 adaptacjach filmowych dzieł literackich (główniepowieści, rzadziej dramatów). Zawiera kolorowe i czarno-białeilustracje uzupełniające treść haseł uporządkowanychalfabetycznie. Format książki to 21 cm, a objętość 384 strony,oprawa miękka broszurowa.

Słownikadaptacji filmowych zawiera w sumie, sześć indeksówprzedmiotowych oraz osobowych: indeks dzieł literackich, indeksautorów, indeks adaptacji filmowych, indeks reżyserów, indeksscenarzystów oraz indeks wykonawców- każdy z nich jest równieżindeksem alfabetycznym, dzięki czemu w sposób łatwy i przyjemnymożemy odnaleźć interesujące nas hasło.

Każdehasło opatrzone jest biogramem autora powieści czy dramatu, wktórym odnajdziemy takie informacje jak, przykładowo: daty urodzini śmierci, największe osiągnięcia literackie, pochodzenie, źródłainspiracji, jakie czerpał do stworzenia danego dzieła literackiego;opis fabuły książki oraz filmu, razem z twórcami (w tymreżyserem, scenarzystą, aktorami) i scenariuszem. Ciekawostki ianegdoty ubarwiają hasła, stając się ciekawsze i lepiej oddającehistorię, którą mają za zadanie przekazać.

Wedługtwórców, Słownik adaptacji filmowych ma za zadanie ukazaćna wielu przykładach korelacje między literaturą a filmem, aletakże adaptację i jej mnogość gatunkową, która objawia siępoprzez złożony proces modyfikacji i przystosowywania danego dziełana potrzeby filmu. Niekiedy dzieło literackie przechodzi swegorodzaju inwersję, zmieniane jest niemal wszystko w fabule,amplifikuje się elementy, by film stał się znacznie bardziejciekawy (według zamysłu twórców danego dzieła) zmieniając jegopierwotny układ. Przeniesienie fabuły książki ze stronic i słów,na taśmę filmową jest żmudną i ciężką pracą, o którejautorzy Słownika adaptacji filmowych nie zapominają i rzetelnie,starają się w każdym haśle do tego nawiązać: do zmian jakiezostały wprowadzone do filmu, a może wręcz odwrotnie- film jestwierny książce w całości.

WSłowniku adaptacji filmowych odnajdziemy swego rodzaju kanonadaptacji filmowych, począwszy od kinematografii amerykańskiej, poekranizacje europejskie i polskie. Wszystkie filmy zamieszczone w tymsłowniku są znane większości czytelników, są łatwo dostępne,często bywają lekturami szkolnymi, na przykład Chłopi, czyFaraon.

Słownikadaptacji filmowych ma ograniczony zakres: zawarte w nim hasłaograniczają się tylko do adaptacji filmowych, dobrych adaptacjifilmowych, które wniosły wiele do kinematografii, nie tylkopolskiej, ale i światowej. Jak sami autorzy piszą we wstępie:

„Odoborze poszczególnych tytułów decydowała zasada równowagi:zarówno same filmy, jak i inspirująca je literatura musząreprezentować określony, wysoki poziom, za którym stoją z jednejstrony prestiżowe nagrody, z drugiej zaś- popularność wśródczytelników i widzów, mierzona ilością wznowień i miejscem nafilmowych listach przebojów.”

Książkata jest przeznaczona do użytku szkolnego, o czym informuje nasczwarta strona okładki, zapewne jako uzupełnienie wiadomościzdobywanych na lekcjach języka polskiego.

WydawnictwoSzkolne PWN jest członkiem Grupy Wydawniczej PWN i działa narynku książki edukacyjnej od stycznia 1997 roku wydającpodręczniki (szkolne i akademickie), słowniki, encyklopedie,leksykony... a współpracujące z nim Wydawnictwo PARK od 2007 roku,na rynku polskim jest od 1990 roku, specjalizując się wpublikacjach z dziedziny prawa i ekonomii, oraz wydając słowniki,leksykony, tablice naukowe.

Doskonaleprzedstawiona treść (nie tylko ze względów merytorycznych, ale itypograficznych- bardzo przejrzysty układ strony, czcionka czytelna;zastosowanie wyróżnień i koloru), w ciekawy sposób zawartowszystkie ważne dla danego hasła informacje, między innymi, oprócznoty o autorze zawarto również dane dotyczące reżysera,scenarzysty, kiedy i gdzie film był kręcony, kto byłodpowiedzialny za kostiumy, muzykę, kto wyprodukował dany filmoraz, oczywiście informacje dotyczące obsady aktorskiej. Wszystkiete informacje przybliżają nas do historii kinematografii ipozwalają dostrzec powiązanie z literaturą- w końcupierwowzorami, oprócz codziennych czynności i zdarzeń życialudzkiego, była również literatura, której magiczny światprzenoszono

(inadal się przenosi) na srebrny ekran.

Oprawamiękka i odpowiedni format idealnie nadają się do zabieraniaSłownika adaptacji filmowych nie tylko do szkoły, na lekcjejęzyka polskiego, ale i również w podróż, bowiem słownik tennie jest tradycyjnym słownikiem ze sztywnym językiem, czyta się goraczej jak artykuł w czasopiśmie- napisany językiem prostym iprzystępnym.

TreśćSłownika adaptacji filmowych oprócz obszernego streszczeniafilmu, ciekawostek z planu filmowego, zawiera również zamierzeniatwórców danego filmu, czym się inspirowali i czy wiernie oddalifabułę książki. Znajdziemy tam również informacje owcześniejszych adaptacjach danych książek, ich ocenę wedługautorów.

Podobniejest z tekstami dotyczącymi książek- każdy z nich wypełnionyjest maksymalnie informacjami: o inspiracjach autora, z czego czerpałautor, na czym się wzorował, co chciał przekazać pisząc danąksiążkę. Wszystko to wzbogaca naszą wiedzę zdobytą w szkolnychlatach, bowiem ten słownik, z pewnością zainteresuje nie tylkoucznia, ale i osoby, które pałają miłością do kina iliteratury, albo tylko do kina, albo tylko do literatury- znajdą tuwiele interesujących informacji, których nie przeczytają nigdzieindziej (wyłączają internet) skondensowane i rzetelnie opracowane.

Wszystkie,wymienione cechy zdają się przemawiać tylko na korzyść Słownikaadaptacji filmowych i rzeczywiście tak jest. Próżno doszukać wnim wad- kompilacja utworów literackich i ich adaptacji wydaje siędobrze przemyślana. Jedyną wadą może być samo wydanie, które pokilkunastu czy kilkudziesięciu przejrzeniach przez zainteresowanychzniszczeje i straci na wartości estetycznej.

Słownikadaptacji filmowych to obowiązkowa pozycja dla miłośnikówkinematografii i dla ciekawych świata literatury w całkiem nowejodsłonie. Słownik ten, na pewno doskonale sprawdzi się podczaspisania prezentacji maturalnej z języka polskiego o tematyceadaptacji filmowych danych powieści.

Słownikten jest jedną z niewielu pozycji na rynku traktującą o tematyceadaptacji filmowych, który zyskał rzeszę czytelników oraz, którypokazując nam zachodzącą relację między literaturą a filmem niezapomina o tych mniej znanych publikacjach, czy też adaptacjachmniej znanych publikacji. Dzięki temu odkrywa na nowo dawnozapomniane utwory i kusi, by po nie sięgnąć- tak samo po film, jaki po książkę.

[recenzja napisana na Źródła Informacji]

Moja ocena: 4

"Śniadanie u Tiffany'ego", Truman Capote

2012-02-18T15:54:00.001+01:00

Zanim sięgnęłam po tę powieść, wiele razy oglądałam adaptację z fenomenalną Audrey Hepburn w roli głównej i byłam nią niesamowicie zachwycona (nie tylko kreacją aktorską, ale i samą historią opowiedzianą w filmie). Nigdy jednak nie miałam okazji sięgnąć po książkę... aż do czasu, kiedy natrafiłam na nią w Bibliotece Uniwersyteckiej mojego Uniwersytetu. (Czy już mówiłam, że ją uwielbiam? :D) Od pierwszych stronic wyczułam ten niepowtarzalny klimat, jaki miał również film...

Truman Capote, prozaik amerykański. Wywodził się z Południa, dzieciństwo spędził w Luizjanie, Alabamie i Missisisipi. Po ukończeniu szkoły średniej przez pewien czas pracował jako goniec w redakcji tygodnika "The New Yorker", co stworzyło mu okazję do nawiązania pierwszych kontaktów literackich. Debiutował jako nowelista zbiorem "Zatrzaśnij ostatnie drzwi" (1943, "Shut the Final Door"), po którym wydał kilka jeszcze tomów opowiadań wyróżniających się subtelnością psychologicznego rysunku postaci, ulotnością nastroju i wdziękiem stylistycznym, ale uznaną pozycję literacką zdobył dzięki dwóm powieściom - "Inne głosy, inne ściany" (1948, "Other Voices, Other Rooms"), zawierającej wyraźne pierwiastki autobiograficzne opowieści o dojrzewaniu uczuciowym młodego chłopca, i "Harfa traw" (1951, "The Grass Harp"), której bohaterowie uciekają w dzieciństwo, chroniąc się w ten sposób przed okrucieństwem "normalnego" życia, i rezydują gromadnie w rozrosłym drzewie. Podobne przesłania zawiera głośna powieść "Śniadanie u Tiffany'ego" (1958, "Breakfast at Tiffany's"), portretująca młodą dziewczynę, która nie chce stabilizacji i nawet na wizytówce umieszcza informację, że znajduje się permanentnie "w podróży". Więcej tutaj.

Tłumaczenie: Rafał Śmietana

Tytuł oryginału: Breakfast at Tiffany's

Seria/Cykl wydawniczy: Kolekcja Gazety Wyborczej - XX wiek tom 13

Wydawnictwo: Mediasat Poland

Data wydania: 2004

ISBN: 8389651629

Liczba stron: 87

"Śniadanie u Tiffany'ego" opowiada historię młodej amerykanki, zagubionej w pełnym blichtru Nowym Jorku, prowadzącej rozrywkowe życie, łamiącej serca mężczyznom, odważnej i nieposkromionej polującej na męża milionera. Holly nie chce stabilizacji, nie chce osiadać w miejscu, które nie jest jej miejscem. Ciągle poszukuje i ciągle wymyka się spod sztywnych konwenansów.

Książka ta, mimo swoich małych rozmiarów, pobudza wyobraźnię. Człowiek w jednej minucie potrafi zakochać się w Nowym Jorku lat 40'stych, zamarzyć zjeść śniadanie u Tiffany'ego, przejść się nadbrzeżem... Książkę tę czytać się, jakby się słuchało opowieści przyjaciela, czuło się niemalże rzeczywistość opisanych wydarzeń i bliskość każdej z naszkicowanych postaci. Szczera i pełna refleksji podróż w głąb ludzkich charakterów i tego, co tak naprawdę siedzi w każdym z nas.

Bardzo mi się podobała (choć, oczywiście, film nieco odbiega od swojego pierwowzoru ;)), czytało się ją lekko i niezwykle przyjemnie. Autor zachęcił mnie do swojej twórczości i z pewnością sięgnę po kolejną z jego książek :)

Polecam, nie tylko miłośnikom filmu, ale każdym, kto choć na chwilę chce się oderwać od zaśnieżonych połaci polskich ulic i przenieść się w całkiem inny, równie magiczny świat nowojorskich ulic, uliczek i kawiarni...

Moja ocena: 5

Stosik lutowy.

2012-02-07T20:48:00.001+01:00

Wybaczcie kochani za ten zastój recenzyjny! Mogę winę za to rzucić na nieustanną naukę w czasie trwania sesji i niemalże brak przerwy między sesją a nowym semestrem, ale jest to też wina mojego rozleniwienia w ostatnich wolnych dniach- po prostu nie miałam ani siły ani ochoty płodzić recenzyjne twory :)

Wracam do Was tymczasem z lutowym stosikiem, który lutowym nazywać się nie powinien, ponieważ większość z książek, które widzicie poniżej dostałam/pożyczyłam/wypożyczyłam jeszcze w styczniu :)

Od dołu:

* Józef Hen, "Szóste, najmłodsze i inne opowiadania" od Wydawnictwa WAB

* Anna Onichimowska, "Koniec Gry" od Znaku Emotikonu

* Hubert Selby ,"Requiem dla snu" z Biblioteki Uniwersyteckiej Uniwersytetu Wrocławskiego

* Jarosław Kamiński, "Rozwiązła" od Wydawnictwa WAB

* Carrie Jones, "Pragnienie" pożyczona od Magdy

(wchodzimy i komentujemy bloga mojej drogiej Magdy i Karoliny! :D)

Ogarnę tylko ten tydzień zajęć (pierwszy tydzień nowego semestru) i postaram się wreszcie napisać jakąś porządną recenzję :) A jak mijają Wam, kochani pierwsze dni lutego? Przymroził nam nieźle, co nie? :P

TOP 10: Dziesięć ulubionych bohaterów.

2012-01-28T15:21:00.000+01:00

Top 10 to akcja, przy okazji której raz w tygodniu na blogu pojawiają się różnego rodzaju rankingi, dzięki którym czytelnicy mogą poznać bliżej blogera, jego zainteresowania i gusta. Jeżeli chcesz dołączyć do akcji - w każdy piątek wypatruj nowego tematu na dany tydzień.

Dziś przyszła pora na... Dziesięciu ulubionych bohaterów! Pomysłodawczynią jest niezastąpiona Kreatywa :)

Będę miała z moją listą nie lada problem. I tu nawet nie chodzi o to, że mało mam ulubionych bohaterów... jest ich po prostu za dużo! W samej serii książek o przygodach Harry'ego Pottera jest ich kilku! :) Będę musiała się nieźle ograniczać :D

Ron Weasley z cyklu "Harry Potter..."

Jedna z tych postaci, która zawsze mnie urzekała i, którą uwielbiałam od pierwszych stronic. W filmie doskonale dobrany do odegrania tej roli Rupert Grint.

Lestat, z "Wywiadu z wampirem"

Jakże można nie uwielbiać tego pełnego pychy i wiecznego cierpiętnika? :D Przepadłam, po prostu przepadłam.

Sewerus Snape, z serii "Harry Potter..."

Nie mogłam się powstrzymać. Snape zawsze wzbudzał we mnie sympatię, co oczywiście dziwnie kontrastowało z jego charakterem. Od samego początku wiedziałam, że jest w nim dobro, ale więcej nie napiszę, być może ktoś jeszcze nie czytał tych książek, psuć zabawy nie mam zamiaru :D

Alucard z mangi "Hellsing",

jeden z tych wampirów, których się nie zapomina! :D

Po prostu trzeba przeczytać mangę, by docenić jego geniusz :D

Henry De Tamble z książki "Żona podróżnika czasu", zauroczył mnie ten wrażliwy i pełny ciepła mężczyzna, który przez swoją przypadłość żyje w ciągłym stresie. Pełen wad i taki ludzki, że wzbudza tylko same dobre uczucia.

Frodo Baggins, z serii "Władca Pierścieni", jeden z tych bohaterów, który pomimo swoich słabości i lęku nie poddaje się i przełamuje swoje blokady i strachy. Jest dla mnie jednym z najbliższych sercu bohaterów.

Mark Darcy z "Dziennika Bridget Jones",

skryty w sobie, nieśmiały ale i romantyczny. Idealny mężczyzna, by pozbyć się kompleksów :D

Han Solo z cyklu "Star Wars",

przystojniak z łobuzerskim uśmiechem, który albo ratuje niewiasty (w tym wypadku pewną księżniczkę) albo sam wpada w równie poważne tarapaty. Uwielbiam.

Louis z "Wywiad z wampirem",

wieczna jęczydusza, która swoimi rozterkami i smutkami upiększał mi w poetycki sposób większość stron "Wywiadu..." :)

Taksido/Mamoru/Książę Endymion z serii "Sailor Moon", czyż można go nie uwielbiać? Zawsze pomocny, cierpliwy i przybędzie jeszcze z pomocą, gdy tylko jego ukochana Usagi/Sailor Moon/Księżniczka Serenity wpadnie w tarapaty. Cud miód i orzeszki :D

A jak wyglądają Wasze rankingi? :)

STOP DLA ACTA!

2012-01-24T10:51:00.000+01:00

Pewnie słyszeliście już co nieco na ten temat... jestem przerażona wizją jaką nam niesie nasz rząd... cofniemy się w rozwoju, znowu zapanuje komuna. Inwigilacja będzie powszechna. Dostawcy internetu będą monitorować nasze rozmowy. Będziemy cały czas na "podsłuchu"! Różne portale, do których jesteśmy przyzwyczajeni, typu: youtube, twitter, nawet facebook mogą przestać istnieć! Nee wspominając już o Wikipedii, którą chcą bezwzględnie zamknąć...

[źródło]

A ja mam tylko jedno pytanie: co się stanie z nami, blogerami?! Większość grafik, przyznaję, wrzuconych na mojego bloga nie jest mojego autorstwa (zdjęcia autorów, okładek książek...). W związku z tym zamknął mojego bloga, bo łamię przepis zawarty w ACTA o prawach autorskich... NAWET CYTAT z książki, który sama wyszukałam (patrz dwa posty wstecz) będzie łamaniem tej ustawy!

TO BĘDZIE KONIEC INTERNETU... i koniec blogów, bo ograniczą naszą wolność słowa...

Za dwa dni, 26.01 rząd polski podpisze ustawę, która na zawsze zmieni życie i internet.

POWIEDZMY NIE DLA ACTA i już jutro wyjdźmy na ulice!! Protesty będą odbywać się w wielu miastach w całej Polsce! NIE ZOSTAWMY TAK TEGO!

Oto filmiki przedstawiające prawdę o ACTA.

NIE DLA ACTA!

Niekryty Krytyk vs ACTA

POKAŻMY, NA CO NAS STAĆ!

NIECH WIEDZĄ, ŻE MY NIE ODPUŚCIMY.

A co wy o tym myślicie? Też jesteście tak samo przerażeni jak ja? I nie, nie jest to tylko rozdmuchana przez media sensacja... media przez długi czas o tym milczały (zresztą media zawsze sterowane były w większym lub mniejszym stopniu przez rząd...), teraz zaczęto w ogóle o tym pisać... TO JEST CHORE! :C

TOP 10: dziesięć ulubionych postaci kobiecych!

2012-01-21T18:12:00.001+01:00

Top 10 to akcja, przy okazji której raz w tygodniu na blogu pojawiają się różnego rodzaju rankingi, dzięki którym czytelnicy mogą poznać bliżej blogera, jego zainteresowania i gusta. Jeżeli chcesz dołączyć do akcji - w każdy piątek wypatruj nowego tematu na dany tydzień.

Dziś przyszła pora na... Dziesięć ulubionych postaci kobiecych!

Kreatywa ma jak zwykle znakomite pomysły na rankingi TOP 10 :) Tym razem będę miała nie lada problem... mimo, że kobiecych postaci jest w literaturze naprawdę dużo (do druga książka o nich traktuje...), ale mało jest tych wyrazistych i naprawdę zapadających w pamięć... :(

Bee, Lena, Tibby i Carmen z cyklu "Stowarzyszenie Wędrujących Dżinsów"

Pandora z powieści Anne Rice, pt. : "Pandora"

Hermiona Granger z cyklu "Harry Potter..."

Ania Shirley z cyklu "Ania ..."

Miyu z mangi "Miyu Vampire Princess"

Usagi Tsukino/Sailor Moon z serii "Sailor Moon"

Chiyo/Sayuri z książki "Wyznania Gejszy"

Arwena z "Władcy pierścieni"

Idgie Threadgoode i Ruth Jamison z "Smażonych Zielonych Pomidorów"

"Książeczka zdrowia copywritera", Adrian Tomaszewski

2012-01-20T16:11:00.002+01:00

Co prawda edukację po polu reklamy mam już za sobą (zdane egzaminy zawodowe w czerwcu 2011 roku), ale nadal chciałabym dowiedzieć się czegoś więcej na ten temat, dlatego też sięgnęłam po tę książkę.

Adrian Tomaszewski jest senior copywriterem. Pracował w międzynarodowych i krajowych agencjach reklamowych. Zdobył kilka wyróżnień i nagród (m.in. Złote Orły i Złotą Strzałę). Ale jak sam mówi, w reklamie najważniejsza jest skuteczność, a nie laurki na festiwalach. Obecnie prowadzi własną agencję reklamową. Ceni zdrowe podejście do pracy i stale zachowuje właściwy dystans między twórcą a tworzywem.

Wydawnictwo: Helion

Data wydania: 2006 (data przybliżona)

ISBN: 8324603859

Liczba stron: 120

"Książeczka zdrowia copywritera" to ciekawie przedstawiona wiedza z zakresu reklamy: slogan reklamowy, zadania poszczególnych pracowników zatrudnionych w agencjach, początki w reklamie, działanie i funkcjonowanie takiej agencji i przede wszystkim praktyczne porady, dla tych, którzy chcieliby zostać copywriterami. * Wszystko to jest przedstawione w humorystyczny i prosty sposób, na przykładach z pracy samego autora, bądź osób, które zna osobiście. Bez żadnych nazwisk, czy nazw firm.

Bardzo spodobała mi się forma książki: poszczególne etapy są jasno opisane, od poszukiwań pierwszej pracy, jako nieopierzeni marzyciele i zapaleńcy, po ciężką pracę w agencji, skończywszy na utworzeniu własnej firmy zajmującej się reklamą.

Ci, którzy nie są pewni, czy mają podążać taką ścieżką kariery, może ta książka zniechęcić- jest szczera do bólu; a ci, których nie zniechęciła, znajdą potwierdzenie i przekonają się, chociaż tylko teoretyczne, jak wyglądać będzie ich przyszła praca :)

Moja ocena: 4+

* Copywriter pisze teksty wykorzystywane w reklamach prasowych, radiowych, telewizyjnych i wszelkich innych materiałach promocyjnych, takich jak ulotki, broszury, katalogi, strony internetowe, itp. W praktyce copywriter uczestniczy w całym procesie kreacji, zaczynając od ustalenia treści graficznego motywu ogłoszenia czy ulotki, poprzez tworzenie tekstów, pisanie scenariuszy filmów reklamowych, spotów radiowych, wyszukiwanie muzyki do reklam, itp. Od momentu przekazania działowi kreacji briefu do momentu wyjścia materiałów do klienta współtworzy reklamę razem z dyrektorem artystycznym odpowiedzialnym za stronę wizualną przedsięwzięcia oraz przełożonym – dyrektorem kreatywnym, który nadzoruje całokształt projektu. Copywriter jest zatrudniony w agencji reklamowej lub wydawnictwie, czasami pracuje jako tzw. wolny strzelec (ang. freelancer).

TOP 10: dziesięć ulubionych cytatów z literatury!

2012-01-19T18:37:00.000+01:00

Top 10 to akcja, przy okazji której raz w tygodniu na blogu pojawiają się różnego rodzaju rankingi, dzięki którym czytelnicy mogą poznać bliżej blogera, jego zainteresowania i gusta. Jeżeli chcesz dołączyć do akcji - w każdy piątek wypatruj nowego tematu na dany tydzień.

Dziś przyszła pora na... Dziesięć ulubionych cytatów z literatury!

"Myśli, których się nie zdradza,ciążą nam, zagnieżdżając się,
paraliżują nas, nie dopuszczają nowych i w końcu zaczynają gnić."

- "Oskar i Pani Róża", E.E. Schmitt

"Są tajemnice, które łączą, są jednak i takie, które w wypadku klęski na zawsze dzielą"
- "Inny świat", G. Herling-Gruziński

"Wolność to prawo do twierdzenia, że dwa i dwa to cztery. Z niego wynika reszta"- "Rok 1984", G. Orwell

"Początek zawiera w sobie koniec"- "Dżuma", A. Camus

"Czymże w końcu jest życie, jak nie wiecznym sztormem, który zgarnia wszystko, co nam na chwile dane, i zostawia na brzegu tylko nagie i poszarpane szczątki?"- "Wyznania Gejszy", A. Golden

"Miłość nie zmusza do wyboru. Miłość jest wielka, największa na świecie. Wszystko zwycięża, wszystko daje."- "Niech rozpęta się burza", L. Lander

"(...) Ci, którzy cierpią, mówią najmniej."- "Smażone zielone pomidory", F. Flagg

chce
wplatać palce w twoje włosy
znaleźć wgłębienie w szyi
gdzie stłumionym szeptem
serce zaprzecza ustom
chce
twoje imię z gwiazdami zmieszać
z krwią
być w tobie
nie być z tobą
zniknąć
jak kropla deszczu którą wchłonęła noc
- Halina Poświatowska

Jasna gwiazdo, o, gdybym mógł tak nieprzerwanie
Jak ty - nie, nie promienieć samotnie, wysoko
Jak na wieczność rozwarte, w natury otchłanie
Bezsennie zapatrzone pustelnika oko;
Nie śledzić, jak w odwiecznym kapłańskim mozole
Wody mórz obmywają ludzkich lądów brzegi,
Lub jak na ostre rysy łańcuchów gór w dole
Maską czystą i miękką opadają śniegi
Nie - raczej nieprzerwanie jak ty i niezmiennie
Trwać jak teraz, skroń tuląc do piersi dziewczęcej,
Czuć bez końca, jak oddech unosi ją sennie,
Na sen nie tracić odtąd ani chwili więcej
I wciąż, wciąż słyszeć równy rytm serca w tej piersi,
I żyć tak wiecznie - albo zapaść w ciemność śmierci.
- John Keats, Jasna Gwiazdo

Jedyna prawda to ta, którą nosimy w sobie.
- przysłowie chińskie

"Bitter Virgin", tom 1, Kei Kusunoki

2012-01-17T18:00:00.000+01:00

Minęło dużo czasu od dnia, kiedy tak zaczytywałam się w mangach. Wciągałam mnie bardziej literatura, mniej skupiałam się na obrazach. Nadszedł jednak czas, kiedy wreszcie (całkiem przypadkowo, zresztą) sięgnęłam po mangę, którą znalazłam na tej świetnej stronie: http://www.skanlacja.pl (znajdziecie tam skany mang wraz z tłumaczeniami, co prawda na razie nie jest ich wiele, ale z dnia na dzień ich przybywa)

Jak siadłam przed komputerem tak siedzę i tylko czytam, czytam i zachwycam się kreską :)

Kei Kusunoki ( 楠桂 Kusunoki Kei, ur. 24 marca 1966) ,jej prawdziwe nazwisko to Mayumi Ohashi ( 大桥真弓 Ohashi Mayumi) , jest japońskim artystą, mangaką , znaną z serii mang z gatunku horroru i komedia. Debiutowała w 1982 roku z mangą Ribon Original. Jej siostra-I Ohashi Kaoru działa również jako mangaka.

Popularny uczeń liceum Suwa Daisuke nie widzi interesu w umawianiu się z nowo przybyłą Aikawa Hinako. Dziewczyna boi się mężczyzn,a on wziął to jako osobisty afront. Daisuke informuje jednego z kolegów o swoim postanowieniu, nie wiedząc, że Hinako to słyszała. Postawa Daisuke zmienia się po tym, jak przypadkowo słyszy jej wyznanie w opuszczonym kościele, że była wykorzystywana seksualnie przez swojego ojczyma i oddała dziecko do adopcji. Jego dawna irytacja zamienia się we współczucie i troskę. Hinako nie wie, że on zna jej przerażającą tajemnicę. Wierzy, że nie interesuje się nią, jako dziewczyną "do wzięcia", przez co staje się spokojniejsza w jego obecności. Ich "związek" napotyka wiele przeszkód, w tym zazdrość kolegów...

Zawiła historia szesnastolatków, chłopaka, który nie chce zostać w rodzinnej wiosce i zajmować sklepem swojej matki i dziewczyny, która pomimo swojego wieku przeżyła i doświadczyła znacznie więcej niż jej rówieśnicy. Najbardziej urzekły mnie rysunki, zresztą zobaczcie sami:

Dwie różne strony z tej mangi :)

Historia jest pełna dramatów, zawiłości życiowych tych młodych ludzi i rodzącej się miłości oraz nienawiści. Strach miesza się z poczuciem bezpieczeństwa, stwarza pozory i zagraża.

Rysunki oddają w pełni emocje bohaterów, jest to jedna z najlepiej narysowanych mang, jakie było mi dane czytać.

Polecam, zwłaszcza osobom, które lubią mangi i komiksy z nutką romansu :)

Moja ocena: 5

(wszystkie tomy- jest ich 4- możecie przeczytać tutaj: http://www.skanlacja.pl/manga/Bitter_Virgin/)

"Innego życia nie będzie", Maria Nurowska

2012-01-15T19:22:00.000+01:00

Gdy tylko sięgnęłam po tę książkę, nie zdawałam sobie sprawę, jak bardzo wsiąknę w świat, który Maria Nurowska stworzyła w swojej powieści... Nie zdawałam sobie sprawy, jak ciężko będzie mi przejść do porządku dziennego po skończeniu czytania. Nie podejrzewałam nawet, że moje drugie spotkanie z tą autorką będzie aż tak owocne... "Rosyjski kochanek", którego wcześniej czytałam, tej autorki, nie zrobił na mnie aż tak dużego wrażenia...

O autorce już pisałam, więc się powtarzać nie będę (dla rządnych wiedzy: odsyłam do posta z recenzją "Rosyjskiego kochanka", która znajduje się tutaj)

Wydawnictwo: W.A.B.

Data wydania: 15 luty 2012!

"Innego życia nie będzie" to opowieść o dwójce ludzi, którzy gdzieś po drodze zagubili się w plątaninie dni, tygodni, miesięcy... Ona, Wanda, pięć lat młodsza jest jego sekretarką. On, Stefan jest młodym, dobrze rokującym politykiem, obejmującym stanowisko szczecińskiego wojewody. On traktował kobiety jak zabawki, ona wpatrzona była w niego, jak w obrazek- żadnych wad ani przywar nie widziała. Czekała zawsze na niego z otwartymi ramionami. Los sprawił, że zostali rozdzieleni, a ona sama straciła syna. Gdy urodził się im drugi syn, postanowiła coś ze swoim życiem zrobić. Wyjechała do Stanów Zjednoczonych i tam dożyła kresu swoich dni... Teraz on dostaje zawiadomienie o jej śmierci i dzienniki, które pisała Wanda... i całkowicie zmienia się jego życie.

Wzruszająca historia o wiecznej miłości (ślepej?), o próbie naprawienia błędów i czasach Komuny. Stefan czytając zapiski żony zaczyna odkrywać dawno utracone człowieczeństwo, zmienia swoje nastawienie do zmarłej i pragnie zmian. Jej życie w Ameryce dało wiele dobrych chwil, ale i przyniosło cierpienie. Nie umiała żyć w Ameryce, to nie był jej dom...

Wsiąkłam w zapiski Wandy, najbardziej do mnie przemówiły. Stefan stał się dla mnie bohaterem negatywnym, którego nie potrafiłam zdzierżyć. Może to takie kobiece odczucia solidaryzujące z Wandą, ale nawet chęć zmian nie sprawiły, bym zapałała do niego sympatią. W jakiś dziwny sposób utożsamiłam się z Wandą i jej los najbardziej mnie dotknął. Już dawno nie czułam takiej więzi z bohaterem danej powieści. Książka przyniosła ze sobą kilkanaście wyjętych z życiorysu godzin, nie potrafiłam się od niej oderwać.

Bardzo mądra, pełna refleksji książka - po prostu :)

Moja ocena: 5-

Za egzemplarz recenzyjny serdecznie dziękuję!

"Koralina", Neil Gaiman

2012-01-13T00:39:00.001+01:00

Z tą książką miałam problem- za bardzo porównywałam ją do filmu (po raz kolejny obejrzałam film na podstawie książki i dopiero po fakcie dowiedziałam się o tym :| ) I niestety, ze smutkiem muszę napisać, że moje pierwsze spotkanie z Neilem Gaimanem uznaję za średnio udane. Film animowany był zdecydowanie lepszy.

Neil Gaiman to angielski pisarz, scenarzysta i redaktor, autor licznych powieści, opowiadań i komiksów fantasy, science fiction i grozy. W "Dictionary of Literary Biography" jest wymieniony jako jeden z najwybitniejszych żyjących pisarzy fantasy, urban fantasy i s-f.

Tłumaczenie: Paulina Braiter

Tytuł oryginału: Coraline

Seria/Cykl wydawniczy: Andrzej Sapkowski przedstawia

Wydawnictwo: MAG

Data wydania: 2003

ISBN: 8389004348

Liczba stron: 160

Koralina wraz z rodzicami przeprowadza się do dużego i starego domostwa, które zostało podzielone na kilka oddzielnych i samodzielnych mieszkań. Koralina uwielbia eksplorować nowe miejsce, zwłaszcza że jest odosobnione i w sąsiedztwie nie ma w ogóle rówieśników. Nudzi się w deszczowe dni, gdy rodzice wiecznie są pochłonięci pracą w swoich gabinetach i nie mają dla niej czasu. Odwiedza sąsiadów i narzeka. Podczas jednych z takich wypraw badawczych odkrywa tajemnicze drzwi w jednej ze ścian. I gdy przechodzi przez te drzwi trafia do całkiem innego świata, gdzie nic nigdy nie bywa takie, jakie na pierwszy rzut oka się wydaje...

Nie jest to, według mnie książka dla najmłodszych czytelników. Ma za zadanie przerażać. Mnie osobiście nie przeraziła. Film przeraził mnie znacznie bardziej. Klimat książki jest jednak mocno wyczuwalny, oszczędny i prosty sposób opisów, zarówno postaci jak i otoczenia, sprawia, że książeczkę czyta się szybko i przyjemnie. Umiliła mi kilka godzin, choć, jak już wcześniej wspomniałam, nie zachwyciła mnie. Zabrakło mi kilku stron, kilku wątków, które były w filmie i, które doskonale uzupełniały fabułę powieści. W każdym bądź razie urzekł mnie świat przedstawiony, głównej bohaterki nie da się nie lubić, a ilustracje zamieszczone w książce dodają tylko smaczku.

Jedna z ilustracji znajdujących się w książce.

Może źle oceniać książkę porównując ją do filmu, ale nic nie poradzę, że takie porównania narzucały mi się podczas czytania. Może następnym razem zastanowię się i sprawdzę w źródłach (na filmwebie :P), czy dany film, który mam zamiar obejrzeć nie jest przypadkiem adaptacją :D

Kadr z filmu animowanego na podstawie książki, gorąco polecam! :)

Nie mam zamiaru poprzestać na jednej książce tego autora i mam nadzieję, że następny wybór będzie znacznie lepszy :)

Moja ocena: 4-

"Żona podróżnika w czasie", Audrey Niffenegger

2012-01-06T22:06:00.003+01:00

Książkę tę już od bardzo dawna chciałam przeczytać. Razem z moim ukochanym wieki temu obejrzeliśmy film, który powstał na motywach tej właśnie powieści, i który niesamowicie nam się spodobał. (Dopiero po obejrzeniu dowiedziałam się, że jest na podstawie powieści Audrey Niffenegger) Gdy tylko udało mi się ją odszukać na bibliotecznej półce zacierałam łapki w ekscytacji. Wiedziałam już (czułam to serduszkiem!), że będzie to niezapomniana przygoda... i nie pomyliłam się.

Audrey Niffenegger (ur. 13 czerwca 1963 w South Haven, Michigan) – amerykańska pisarka i plastyczka.

Mieszka w Chicago. Wykłada w koledżu Columbia College Chicago, jest członkiem-założycielem literacko-artystycznej grupy T3 (Text 3).

Debiutancka powieść Niffenegger, Żona podróżnika w czasie (2003, polskie wydanie 2004), stała się bestsellerem. Jest to niekonwencjonalny romans o mężczyźnie cierpiącym na rzadką chorobę genetyczną, sprawiającą, że podróżuje w czasie, oraz jego żonie-plastyczce, która musi radzić sobie z jego częstymi i nieprzewidywalnymi zniknięciami. Ekranizacja powieści The Time Traveler's Wife (w Polsce pt. Zaklęci w czasie) weszła na ekrany kin w 2009.

Niffenegger jest również autorką powieści graficznej, czy też "powieści w obrazkach", jak sama ją nazywa, zatytułowanej The Three Incestuous Sisters (Trzy kazirodcze siostry). Książka opowiada o trzech niezwykłych siostrach, mieszkających w domu nad brzegiem morza. Ze względu na styl grafiki i nastrój jest porównywana do prac Edwarda Goreya.

Tłumaczenie: Katarzyna Malita

Tytuł oryginału: The Time Traveler's Wife

Wydawnictwo: Świat Książki

Data wydania: luty 2007 (data przybliżona)

ISBN: 83-247-0301-2

Liczba stron: 496

Henry, bibliotekarz z Chicago cierpi na bardzo dziwną przypadłość: podróżuje w czasie bez swojej woli. Nie ma wpływu na to kiedy znika i gdzie się pojawia... nie może zabrać ze sobą niczego, oprócz umiejętności, których się nauczy. W czasie takich wędrówek poznaje Clare, która jako jedna z niewielu uwierzyła w opowiedzianą historię i stała się najbliższą mu osobą. Pobierają się i spędzają ze sobą wiele burzliwych chwil, kiedy to Henry nieustannie znika i pojawia się...

Dla mnie to nie tylko powieść, o podróżach w czasie, o konsekwencjach takich podróży, ale (przede wszystkim) o życiu dwójki zakochanych w sobie ludzi, którzy pragną każdą wolną chwilę spędzać ze sobą. O ich rzeczywistości, codzienności i problemach. O kłótniach, spotkaniach towarzyskich, pracy... to wszystko przeplatane jest bezradnością, którą napotykają w stosunku do zaburzeń czasowych Henry'ego.

Jest to ciepła i bezgranicznie wzruszająca opowieść o sile miłości, pełna humoru, radości i trosk codziennego życia. Ma specyficzny klimat, który dodatkowo mnie urzekł :)

Moja ocena, nie mogła być inna: 6

Przy okazji chciałabym Was kochani zaprosić na mojego bloga, głównie z moją twórczością, ale i nie tylko: http://weird---witch.blogspot.com/ :)

A jak mijają Wam pierwsze dni nowego roku? :D

"Kot Syjonu", Jerzy A. Wlazło

2012-01-03T00:14:00.001+01:00

Książka ta poraziła mnie i stała się jedną z najlepszych rozrywek, jakie mogłam sobie zafundować w czasie, jeszcze przed świątecznym :)

Jerzy A. Wlazło to dziennikarz prasowy i radiowy. Prywatnie wielbiciel muzyki-Elvisa Presleya, The Beatles, Nicka Cave'a, Pavlov's Dog i tysiąca innych, a także kawy z kardamonem i zbożowej. Jest miłośnikiem kotów, żółwi i Pałacu Kultury.

Wydawnictwo: Wydawnictwo Bullet Books

Data wydania: marzec 2011

ISBN: 978-83-62382-07-1

Liczba stron: 304

Książka ta opowiada historię najgorzej opłacanego detektywa Bialasa, który pewnego dnia dostaje nietypowe zadanie od równie nietypowej hrabiny Chattearstone: ma za zadanie znaleźć dla niej kota. Nie może to być jednak pospolity dachowiec- ma spełniać wszystkie wymagania i być odpowiedni dla hrabiny. W tym celu, Bialas ma poznać samą hrabinę. Zlecenie to niesie za sobą mnóstwo innych wątków, które pod koniec książki łączą się w logiczną całość. Bialas, były policjant staje przed nie lada wyzwaniem- hrabina jest bardzo wymagająca i nie znosi sprzeciwu.

Kryminał z dawką czarnego humoru bawił mnie, ale i skłaniał do refleksji. Każdy ma swoją mroczną stronę i dobrze skrywaną i trudną przeszłość. Muszę przyznać, że nie spotkałam się jeszcze z tak dobrze skomponowanym kryminałem w stylu noir,gdzie tajemniczość, wartkie zwroty akcji sprawiają, że czytelnik nie może się nudzić. Pijackie upodobania Bialasa sprawiają tylko, że staje się człowiekiem, z krwi i kości, a nie tylko bohaterem powieści. Poczułam do tego, pełnego wad mężczyzny sympatię już od pierwszych stronic. Bialas jest typem mężczyzny, który ironicznie i z sarkazmem patrzy na świat, zapija przeszłość by zapomnieć.

O tej książce pisano już wiele, nic nowego nie wniosę, poza tym, że po raz kolejny nie zawiodłam się i wpisuję powieść Jerzego A.Wlazło do moich ulubionych książek.

Polecam, bo cóż więcej mi pozostaje? :)

Moja ocena: 5+

Za egzemplarz recenzyjny, serdecznie dziękuję!

Życzenia świąteczne :D

2011-12-22T21:55:00.000+01:00

Kochani! Chciałabym Wam życzyć wszystkiego, co najlepsze... aby ten świąteczny czas był dla Was jednym z najpiękniejszych, spędzonych w gronie najbliższych, pełnym szczęścia i łez wzruszeń! Żadnych kłótni, żadnych smutków! Życzę Wam również, aby Nowy Rok 2012 był jeszcze lepszy niż ten, abyście mieli więcej czasu dla siebie i dla najbliższych (w tym również więcej czasu na czytanie! :D)!

Mam nadzieję, że nadchodzący czas będzie i dla mnie czasem pozytywnych przeżyć i nowych doświadczeń :)

Pozdrawiam serdecznie, Wasza Pandorcia.

[zdjęcia wykonałam sama, z dzisiejszego ubierania choinki ^^]

Stosik grudniowy.

2011-12-15T19:30:00.000+01:00

Ostatnimi czasy coraz bardziej zaczynam uwielbiać moją Bibliotekę Uniwersytecką :D

Patrzcie, jakie cudeńka udało mi się w niej upolować:

Na zdjęciu jestem ja :D

Są to książki, które zawsze chciałam przeczytać, więc moja radość jest jeszcze większa :D

kliknij aby powiększyć.

1. "Audrey Hepburn. Uosobienie elegancji", Sean Hepburn Ferrer

2. "Fragmenty. Wiersze, zapiski intymne, listy", Marilyn Monroe

3. "Dzienniki 1950-1962", Sylvia Plath

4. "Córka krwawych", Anne Bishop

5. "Cujo", Stephen King (od drogiego Marcela ^^)

6. "Skafander i motyl", Jean-Dominique Bauby

7. "Ciało. Seksualność. Obozy zagłady", Bożena Karwowska

8. "Opowieści z Wilżyńskiej Doliny", Anna Brzezińska

9. "Śniadanie u Tiffany'ego", Truman Capote

10. "Solista", Steve Lopez

11. "Czekolada", Joanne Harris

Jestem zachwycona i nie mogę się doczekać,aż zacznę czytać :D

A wy, czytaliście coś z tego wielkiego stosiska? :D

Wpływ nowych mediów na czytelnictwo.

2011-12-13T22:48:00.002+01:00

Postęp cywilizacyjny i rozwój techniczny postawiły życie książki i czytelnictwa jako takiego, pod znakiem zapytania. W dobie telewizji, komputerów i Internetu spada chęć sięgania po po taką rozrywkę. Ludzie, a zwłaszcza młodzież coraz częściej woli wolny czas spędzić przed telewizorem, czy też komputerem. Czytelnik powoli staje się rzadkością, a badania przeprowadzone przez firmę TNS OBOP, mówiące że książki w Polsce czyta tylko 38 procent osób i z roku na rok ta liczba maleje, zdają się tylko potwierdzać te przypuszczenie. Czy nowe media mają faktycznie tak duży wpływ na zmiany zachodzące w czytelnictwie?

Kim jest właściwie czytelnik? Czytelnikiem możemy nazwać osobę, która czytając staje się odbiorcą tekstu pisanego. Słowem tym określamy osobę, która w danym momencie czyta tekst, ale i również osobę, która czyta książki w ogóle. Fakt ten sprawia, że człowiek staje się uczestnikiem w procesie komunikacji za pomocą pisma; życia kulturalnego i intelektualnego. ¹

Nowe media - czym właściwie są? Termin nowe media pojawiło się już w latach 60. XX wieku. Nowe media, to takie media, które mają ze sobą wzajemne powiązanie, dostęp indywidualnych użytkowników, którzy mogą występować zarówno jako nadawcy, jak i odbiorcy, interaktywność, mnogość sposobów użycia i otwartość oraz wszechobecność i niedookreśloność przestrzenną ². Nowe media wprowadzają nowe cechy również do kultury, między innymi intertekstualność, unifikację form i gatunków filmowych ³. „Popularna encyklopedia mass mediów” definiuje nowe media jako wszelkie techniki przekazu oraz różnego rodzaju technologie stosowane od lat 80. XX wieku, takie jak telewizja satelitarna, Internet oraz komputer osobisty.

W zalewie coraz to nowszych i ciekawszych publikacji wydawniczych na polskim rynku (ale i nie tylko) aż trudno uwierzyć, że czytelnictwo spada. Wiele wskazuje na to, że staliśmy się społeczeństwem obrazkowym, który woli oglądać w prosty i nie obciążający naszego umysłu (nie absorbujący również) sposób opowieści na ekranie telewizora czy komputera. Lubujemy się również w prostych i banalnych, niekiedy przekazach, które najczęściej dostarcza nam właśnie telewizja. Kultura masowa, która początkowo miała rozpowszechniać świadomie informacje i ujednolicać przekaz, by stał się zrozumiały dla każdego, wyparła książkę ( książka nie jest narzędziem komunikowania masowego) i stała się synonimem rozrywki ⁴. Rozrywki, która nie jest górnolotna i głęboka. Rozrywki, która jest dla wszystkich.

Często kulturę obrazową, która zaczyna dominować w dzisiejszych czasach, przeciwstawia się kulturze słowa, a miłośnicy literatury i słowa drukowanego upatrują w obrazach jedno z groźniejszych niebezpieczeństw, które zagrażają czytelnictwu ⁵. Ograniczają wyobraźnię czytelnika, ograniczając w ten sposób jego wolność- obraz wymusza na nim pewną koncepcję danego dzieła (w przypadku, np. adaptacji filmowych), narzuca nam pewien obraz bohatera, co jest sprzeczne z zadaniami literatury. Literatura nie ogranicza wyobraźni, nie ma określonych ram.

Obrazy wszakże istniały od wieków i towarzyszyły ludzkości od samego niemalże początka- od malowideł naskalnych, po pierwsze piktogramy i pierwsze ikony średniowieczne po dzisiejsze czasy, gdzie ten obraz jest dominujący. Współistnieją. Co więc sprawia, że coraz częściej odchodzimy od słów i sięgamy po obraz?

Autorka „Przemiany modelu czytania”, Katarzyna Wolff odwułując się do badań prowadzonych w Instytucie Książki i Czytelnictwa Biblioteki Narodowej, dochodzi do kilku, moim zdaniem słusznych wniosków. Obecnie książką w jej tradycyjnej, kodeksowej postaci jest zainteresowana połowa społeczeństwa. Zdecydowana mniejszość to osoby, które systematycznie korzystają z tradycyjnej książki i jest im potrzebna na stałe. W tej grupie znajdują się studenci i uczniowie, którzy książki wykorzystują do celów edukacyjnych i takie właśnie publikacje są najczęściej wybierane ⁶. Do najbardziej aktywnych czytelników nadal możemy zaliczyć młodzież, dorośli ludzie mają coraz mniej czasu na czytanie. Po książkę o wiele częściej sięgają ludzie z wykształceniem średnim lub po wyżej średniego, i fakt ten sprawia, że w rzeczywistości społeczeństwo jest wyraźnie podzielone: na osoby czytające bardzo dużo i często oraz na czytające mało (lub wcale) i sięgające po książkę, tylko wtedy gdy są do tego zmuszone. Zmienia się model czytelnictwa. Odchodzi się od czytelnictwa dla przyjemności, na rzecz czytelnictwa edukacyjnego, czyli związanego nauką.

Nie czyta się już dzieciom bajek- dziecko nie ma, od najmłodszych lat kontaktu ze słowem pisanym. Nie jest go ciekawe, rodzice nie mają czasu (albo chęci) by zainteresować nim dziecko. Wolą pozostawić je, by spędzało czas przed telewizorem, przeskakując z kanału na kanał dla zabicia czasu. Dziecko wychowujące się tylko i wyłącznie na telwizji traci zdolność do głębszej refleksji i rozwoju wyobraźni.

Mimo to, wielu rodziców jest zaniepokojonych tym, że ich dzieci nie chcą czytać książek. Wiedzą oni bowiem, że czytanie nie jest tylko rozrywką, ale i czynnikiem rozwijającym, nie tylko intelektualnie, ale i duchowo. Czytanie jest warunkiem sukcesów w nauce- wzbogaca słownictwo, pogłębia system poznawczy i rozbudownuje słownictwo ⁷. Proces zachęcania dziecka do czytania jest długoletni i, niestety, męczący. Nie każdy rodzic może sobie na to pozwolić, przy coraz bardziej szaleńczym tempie życia w dzisiejszych czasach.

Nie można zapomnieć o roli, jaką odgrywa w dzisiejszych czasach internet i dostęp do niego, który posiada już niemal każdy. Internet w prostu i przyjemny sposób zastępuje nam kontakt z książką drukowaną i kontaktem z biblioteką. Coraz częściej korzystamy z elektronicznych wersji książek, tzw. e-booków, które są bardziej ekonomiczne w produkcji i coraz więcej wydawnictw wprowadza na rynek takie pozycje. Coraz więcej osób korzysta również z bibliotek internetowych, z których pobieramy interesujące nas pozycje. Internet stał się nośnikiem kultury, także i czytelniczej: gdyby nie internet o wielu autorach nikt by nie słyszał. Wielu twórców zaczyna od prowadzenia bloga- to tam są zauważani przez wydawnictwa.

Do Internetu przenieśliśmy wiele aktywności, które są ściśle związane z lekturą (nie chodzi tylko o czytanie tekstów, lecz także o dyskusję, ocenę książek, tworzenie komentarzy, dystrybucję informacji na temat autorów, nowości wydawniczych itp.). Rozwój nowych technologii jest zapewne jedną z głównych przyczyn zmiany naszego stosunku do książki. Nie oznacza to wcale, że coraz powszechniejsza cyfryzacja zabija czytanie- przynajmniej nie w takim stopniu, by się obawiać o całkowite odejście od czytania.

Z całą pewnością nowe media tworzą nowe formy lektury, nowe sposoby obcowania z tekstem- powstają coraz to nowsze gatunki literatury, o których mogliśmy posłuchać na ostatniej konferencji zorganizowanej przez Instytut Informacji Naukowej i Bibliotekoznawstwa we Wrocławiu.

Doktor Małgorzata Góralska w swoim referacie Książka jako punkt odniesienia dla nowych form medialnych dała nam jednoznacznie do zrozumienia, jak wiele zmian zaszło odkąd Internet stał się powszechny. Książka coraz częściej zmienia swoją formę: pisana jest np. w formie tweet'ów na portalu społecznościowym Twitter- krótkich wiadomości (rozdziałów), z których tworzy się swoją własną książkę. Każdy może napisać swoją książkę i opublikować ją na jakimkolwiek potralu- rozwój pismiennictwa przechodzi swój wielki rozkwit. Czy zatem i czytelnictwo ma szansę rozkwitnąć?

Według Umberto Eco, który stwierdził jednoznacznie w „Nowych środkach masowego przekazu a przyszłością książki”, że pojawienie się nowego środka przekazu wcale nie unicestwia swojego poprzednika ⁸ . Wręcz przeciwnie, pozwala mu się uwolnić od narzuconych schematów (tak było np. gdy pojawiła się fotografia i kino- malarstwo nie przestało istnieć). Dalej pisze o podziale książek na te, do których się zagląda i na te, które się czyta ⁹. Nowe media mogą sprawić, że wiele książek zostanie wyeliminowanych z obiegu w tradycyjnej formie, przykładem mogą być encyklopedie, które zajmują bardzo dużo miejsca na półkach, a znalezienie w nich poszukiwanej informacji bywa czasochłonne. Nowe media, głównie Internet sprawiają, że każdy może mieć dostęp do takiej encyklopedii w bardziej prosty i przejrzysty sposób. Nie dość, że zaoszczędzamy w ten sposób czas, to jeszcze intertekst, z którego korzystamy przekazuje nam ogrom informacji w formie skompresowanej ¹⁰.

Zawsze znajdą się i zwolennicy e-literatury, jak i przeciwnicy. Kwestia ta jest indywidualna. Jednakże czytanie książki „od deski do deski” na ekranie monitora jest niezbyt wygodne i bywa męczące. Książka taka (według teoretyków nowych środków przekazu) wymaga jednak lektury linearnej (przez co bywa odbierana niekiedy jako zbyt „represyjna”), kiedy to hipertekst pozwala nam na sklejanie w jednej chwili i wedle naszego życzenia partii tekstu, co pozwala na bardziej osobiste odczytanie danej treści i za każdym razem inne ¹¹. Hipertekst pozwala nam wprowadzać zmiany, tworzyć własne kompilacje tekstowe, zmieniać znaczenie historii opowiedzianej w książce i nadać jej indywidualny kształt (nieco bibliofilski można by rzec)- powstają coraz to nowsze dzieła stworzone właśnie z takich kompilacji i w zespołach. Przykładem może być internetowa powieść „A Million Penguins”, która jest powieścią kolaboracyjną, co oznacza, że poprzez inicjatywę Wydawnictwa Penguin powstała powieść w sieci dzięki współpracy nie znających się wcześniej osób. W takim projekcie każdy mógł wziąć udział i sam z pomocą innych zainteresowanych stworzyć własną książkę ¹².

Internet nie jest jednak wrogiem czytelnictwa, wręcz przeciwnie: stał się medium, które to czytelnictwo głównie propaguje. W sieci pojawia się coraz więcej blogów o tematyce książkowej, blogów z recenzjami książkowymi, które tworzone są przez czytelników i miłośników książek.

Blogi takie są bardzo poczytne i spełniają również w pewnym sensie rolę promocyjną i marketingową (wykorzystywane są bardzo chętnie przez wydawnictwa na zasadzie: egzemplarz recenzencki za recenzję książki na blogu danej osoby), tzw. marketing szeptany mający na celu rozprzestrzenienie informacji ¹³ o danej pozycji książkowej (w tym przypadku).

Coraz częściej zamiast po powieść sięgamy po komiksy albo japońskie mangi, które na polskim rynku stają się coraz bardziej popularne. Komiks przez wiele lata był niedoceniany i uważany za niegustowny i prymitywny ¹⁴. Komiks staje się zachętą do sięgania po także inne dzieła, nie tylko po same komiksy. Według ankiety przeprowadzonej w okresie od września 1995 do grudnia 1996 roku w osiemnastu bibliotekach publicznych (miejskich, miejsko-gminnych i gminnych) w, ówczesnym Województwie Legnickim ¹⁵. Ankietę tą wypełniło łącznie 192 osoby w przedziale wiekowym od 8 do 18 lat. Większość ankietowanych uważa, że pierwszą książką z jaką się zetknęli były: bajki (68) i komiksy (58), w dalszej kolejności baśnie (27) i lektury (24) oraz opowiadania (9) i czasopisma dziecięce (6). Wskazuje to na siłę oddziaływania komiksu na czytelników. Lektura komiksów zachęciła aż 159 badanych do przeczytania innych książek (nie tylko komiksów), a tylko 33 osób nie ¹⁶. Komiks ma zatem wielką siłę- siłę, która może z czasem przyczynić się do wzrostu zainteresowania czytaniem, a zatem i czytelnictwem jako takim.

Pomóc czytelnictwu mogą takie akcje, jak "Uwolnij książkę", do której włączyły się media, instytucje i osoby prywatne. Inicjatorem pomysłu na rynku globalnym jest amerykański programista komputerowy, Ron Hornbaker. Doszedł on do wniosku, że przeczytana książka, odstawiona na półkę, staje się martwą ozdobą mieszkania. Zaproponował, aby te książki, których już się nie czyta, zamiast porastać kurzem na regałach, wypuścić na wolność i śledzić w internecie ich dalsze losy. W tym celu przeczytaną książkę należy pozostawić w miejscu publicznym, np. w sklepie, dla następnego nieznanego czytelnika ¹⁷. Aby było dokładnie wiadomo, że wolumin jest przeznaczony do społecznej wymiany (bookcrossing), należy na okładce nakleić numer identyfikacyjny, który po wprowadzeniu do bazy w internecie umożliwia monitorowanie jego obiegu wśród uczestników akcji. Każdy z nich zostawia swój wpis na specjalnie prowadzonej stronie internetowej, mówiący o miejscu znalezienia książki i przewidywanym terminie i miejscu jej „uwolnienia”.

Może się jednak zdarzyć, że miłośnik książki nie będzie chciał się rozstać ze świeżym nabytkiem, wówczas może go sobie zatrzymać pod warunkiem, że z własnej biblioteczki domowej uwolni inny tytuł.W bibliotekach, często można było spotkać specjalne regały, na takie „wolne” pozycje. Każdy mógł przygarnąć daną powieść, ale w zamian musiał zostawić inną, swoją. Takie akcje pokazują często, że Polakom brakuje wyciszenia, które daje książka i jednocześnie wzrasta zainteresowanie. Dzięki mediom akcja stała się znana szerszemu gronu, ponad 130 tysięcy książek zostało „uwolnionych” i zarejestrowanych na stronie http://www.bookcrossing.pl/, co potwierdza atrakcyjność przedsięwzięcia.

Według badań przeprowadzonych przez tygodnik „The Economist” najwięcej książek w skali globalnej na jednego mieszkańca wydaje się w Europie, szczególnie w Wielkiej Brytanii, Finlandii, Niemczech, Kanadzie, Francji i Włoszech (USA - na siódmym miejscu). Według tego rankingu wydawniczego Polska, z ukazującymi się rocznie 22 tysiącami tytułów, znalazła się w czwartej dziesiątce. Ogółem liczba publikacji świadczy o tym, że czytelnictwo nie maleje, lecz rośnie, szczególnie w krajach protestanckich ¹⁸.

XXI wiek w jakim przyszło nam żyć to czas przemian i pozbawiony barier. Czas wolności, która objawia się w sztuce, jak i w książce. Coraz więcej książek nie posiada tradycyjnej formy kodeksowej. W literaturze, a właściwie liberaturze, pojęcie nośnika straciło sens. Książka jest integralną częścią dzieła, a jej fizyczny kształt i budowa bywają naprawdę przeróżne, od książek w kształcie trójkąta (przydładem może być „Hasa Rapasa” autorstwa Radosława Nowakowskiego), poprzez tomik sonetów z wymiennymi wersami (za przykład może posłużyć „Cent mille milliards de poemes” autorstwa Raymonda Queneau) i książki napisanej na zużytych, drewnianych kaszt drukarskich (przykład: trzy poematy Zbigniewa Sałaja), a skończywszy na książce w betonowej oprawie („Świątynia kamienia” autorstwa Andrzeja Bednarczyka). Książka zmienia swoją formę, a nowe media nie wpływają negatywnie na odbiór takich książek (jak i innych, bardziej tradycyjnych pozycji) ¹⁹.

XXI wiek stał się wiekiem, gdzie czytelnictwo przeżywa wzloty i upadki, ale nigdy nie zostaje całkowicie pozbawione znaczenia w kulturze. Nowe media, na dzień dzisiejszy, nie są w stanie zaszkodzić czytelnictwu. Samo czytelnictwo, jak i wszystko dookoła ulega przemianom. Być może w przyszłości nie będziemy musieli niczego czytać, a książki w tradycyjnej formie odejdą do lamusa- na razie jednak, warto docenić fakt, że coraz więcej się wydaje, coraz więcej pisze i, wbrew badaniom, które przytoczyłam, czyta: czytamy każdego dnia po kilkanaście zdań, czy to w prasie, czy w komunikacji miejskiej, czy dostając do ręki ulotki. Czytamy wiadomości na internetowych portalach, ulubione blogi i fora internetowe. Mnogość tekstów sprawia, że coraz większą uwagę przywiązujemy do jakości czytanych tekstów, do tego jak są wydane i napisane. Wizualizacja dzisiejszych czasów sprawia, że teksty zmieniają swoją graficzną formę- stają się bardziej przejrzyste i czytelniejsze, a zarazem poprzez ciekawą, niekiedy awangardowym układem typograficznym, czcionką czy kolorem. Dzisiejsza książka nęci i zachęca niecodziennymi rozwiązaniami graficznymi, które wymusiły na niej czasy w jakich żyjemy. Sięgamy po takie książki i czytamy, dzielimy się nimi i kreujemy „modę na czytanie”.

Uważam, że czytelnictwo, po wielu upadkach, podniesie się i przeżyje swój rozkwit. Pozostaje zadać tylko pytanie „kiedy?”.

______________________

¹ J. Wojciechowski. Czytelnictwo. Kraków 1985, s.17

² D. McQuail, Teoria komunikowania masowego, Warszawa, s. 57

³ J. Skrzypczak, Popularna encyklopedia mass mediów, Poznań 1999, s. 376

⁴ J. Wojciechowski. Czytelnictwo. Kraków 1985, op. cit., s. 22-23

⁵ J. Dunin. Pismo zmienia świat. Czytanie. Lektura. Czytelnictwo. Warszawa 1998, s.94

⁶ K. Wolff. Przemiany modelu czytania. „Poradnik Bibliotekarza” 2001, nr 7-8, s. 3-9

⁷ I.B.Bukrejewska. Książka czy komputer? „Edukacja i dialog” [online] 2005, nr 193 [dostęp: 13.12.2011].

Dostępny w World Wide Web:

⁸ U.Eco. Nowe środki masowego przekazu a przyszłość książki. s. 15

⁹ Tamże.

¹⁰ Tamże. s. 17

¹¹ Tamże.

¹² Milion pingwinów czyli wiki-powieść. [online] 2007, [dostęp: 11.12.2011]. Dostępny w World Wide Web: http://swk.pl/arch/149

¹³ Marketing szeptany [online] 2011 [dostęp: 13.12.2011]. Dostępny w World Wide Web: http://pl.wikipedia.org/wiki/Marketing_szeptany

¹⁴ A. Owczarek. Komiksy a czytelnictwo dzieci i młodzieży. „Poradnik Bibliotekarza” 1998, s. 12

¹⁵Tamże.

¹⁶ Tamże, s. 13

¹⁷ I.B.Bukrejewska. Książka czy komputer? „Edukacja i dialog” [online] 2005, nr 193 [dostęp: 13.12.2011].

Dostępny w World Wide Web: http://www.eid.edu.pl/archiwum/2005,103/grudzien,214/ksiazka_czy_komputer,1859.html

¹⁸ Tamże.

¹⁹ Z. Fajfer. Liberatura: hiperksięga w epoce hipertekstu. W: Liternet.pl. Kraków 2003, s. -8

//Mój referat na zajęcia z Proseminarium.//

Zdjęcia pochodzą stąd: http://womenreading.tumblr.com

"O Bibliotece", Umberto Eco

2011-12-09T22:16:00.001+01:00

Biblioteka, odkąd pamiętam, była moim ulubionym miejscem. Nawet kiedy książki nie były moimi przyjaciółmi spędzałam w niej bardzo dużo czasu. "Pracowałam" swego czasu w Podstawówce mając zaledwie naście lat i od tamtej pory z biblioteką wiążę nie tylko książki, ale i miłe wspomnienia.

A jaka jest dla Was idealna biblioteka w dobie wizualizacji i dochodzenia od tradycyjnej książki? Jaka powinna być biblioteka, by zatrzymać Was na dłużej i nie męczyć?

Umberto Eco to Włoski filozof, mediewista, pisarz i felietonista, bibliofil.

Jest profesorem na Uniwersytecie we Florencji oraz na Uniwersytecie w Bolonii. Zajmuje się semiotyką/semiologią, procesami komunikacji i estetyką. Rozsławiła go twórczość beletrystyczna.

[strona autora: http://www.umbertoeco.com/en/]

Tłumaczenie: Adam Szymanowski

Tytuł oryginału: De Bibliotheca

Wydawnictwo: Świat Książki

Data wydania: 2007 (data przybliżona)

ISBN: 8324706822

Liczba stron: 47

Biblioteka jest głównym tematem tej króciutkiej, ale pełnej humoru i przekory książeczki. Biblioteka jako miejsce, gdzie zdobywa się wiedzę i miejsce, jako rozrywka. Umberto Eco pokazuje nam w jaki sposób powinna wyglądać biblioteka na wzorze najkoszmarniejszej biblioteki- oczywiście, czysto hipotetycznej najkoszmarniejszej biblioteki, gdzie np. zmniejsza się, albo całkowicie likwiduje toalety a możliwość wypożyczenia książki ogranicza się niemal do zera. ;)

Biblioteka w dzisiejszych czasach staje się niemalże artefaktem: zbyt stereotypowe podejście mają ludzie, a zmniejszenie czytelnictwa wcale temu nie pomaga... Sam Umberto zaznacza, że trzeba uczyć ludzi, że biblioteka to nie tylko miejsce, gdzie magazynuje się książki, ale także miejsce, gdzie można miło spędzić czas. Wiele bibliotek, a właściwie ludzi odpowiedzialnych za dane biblioteki, z pewnością zgadzają się z pisarzem: modernizują, zmieniają i unowocześniają wygląd placówek, wymyślają sposoby, by jakoś zachęcić potencjalnego czytelnika do skorzystania z usług właśnie ich biblioteki- w końcu dla nich (dla nas!) są tworzone.

I właśnie o tym jest ta drobniutka książeczka, o bibliotece z różnych punktów widzenia. Nie nudzi, ciekawi wręcz. A jaki mol książkowy nie lubi bibliotek?! :D

Moja ocena: 4+

CZYTANIE W CIEMNOŚCIACH.

2011-12-07T23:54:00.000+01:00

Znowu jestem tutaj na chwilkę (już i tak krótko sypiam :C a jest jeszcze tak dużo do zrobienia!), chciałam Wam pokazać ulotkę, która całkiem niedawno wpadła w moje rączki:

Program tego wydarzenia:

Kliknij, by powiększyć :)

Myślę, że to ciekawa inicjatywa, a nuż może kogoś z Was zainteresuje i się wybierze? :D

Krótka notka polecająca!

2011-12-06T21:16:00.001+01:00

Dzisiaj bardzo króciutko, ale jakże treściwie!

Chciałam POLECIĆ Wam kochani bloga moich koleżanek z uczelni: Magdy i Karoliny,

które dopiero co rozpoczynają przygodę z recenzjami książkowymi!

Dajcie im szansę, proszę i przygarnijcie do grona MOLI KSIĄŻKOWYCH :)

KLIKAMY I KOMENTUJEMY ^^

Z góry ślicznie dziękuję i w imieniu moich szalonych bibliotekarek zapraszam! :)

20. Wrocławskie Promocje Dobrych Książek, Wrocław 1-4.12.2011 r.

2011-12-02T22:13:00.000+01:00

O tych targach dowiedziałam się przypadkowo. Gdyby nie moja Pani Profesor z Źródeł Informacji, nic bym o nich nie wiedziała, albo dowiedziałabym się po fakcie. Gdzieś, co prawda czytałam o Pochodzie Moli Książkowych (na który niestety nie mogłam pójść z powodu zajęć na uczelni), ale nie przypuszczałam, że był on częścią większej całości, jaką są 20. Wrocławskie Promocje Dobrych Książek.

Chciałam przybliżyć Wam kochani troszkę to wydarzenie, bo uważam, że zasługuje na uwagę.

W tym roku cała impreza odbywa się w Muzeum Architektury na ulicy Bernadyńskiej 5 (niedaleko Galerii Dominikańskiej) oraz w Galerii BWA Awangarda na ulicy Wita Stwosza 32, gdzie odbywają się głównie spotkania z autorami i znajdują się wystawy, m.in. fotografii autorstwa Ryszarda Kapuścińskiego zatytułowanej "Gdyby cała Afryka..."

Targi kończą się w niedzielę, więc przed nami jeszcze dwa dni, wiele spotkań z autorami, wiele książek do kupienia, wiele miłych rozmów! :)

W końcu nie ma nic lepszego dla Mola Książkowego niż targi, szperanie wśród książek i spotkanie z ulubionym autorem! :)

A na sam koniec kilka zdjęć z dnia dzisiejszego:

Oprócz wystaw, które znajdziecie w Galerii BWA Awandarda, na terenie Muzeum Architektury
podczas targów można zobaczyć cudowne portrety kobiet z kolekcji
Archiwum Fotografii Ośrodka KARTA, naprawdę warto zajrzeć i obejrzeć.

Stoiska wypełnione książkami.

Plakaty "promujące" to wydarzenie.

Kolejne alejki pełne książek! <3

Oprócz książek, swoje stoiska mieli również sklepy z np. grami planszowymi
czy wytwórcy biżuterii i zakładek do książek. Miszmasz, który cieszy <3

Mam nadzieję, że jutro uda mi się też wybrać :) Z dzisiejszego dnia udało mi się zdobyć kilka pięknych pocztówek i przypinki. Skromnie, bo właśnie dzisiaj zapisałam się na kurs PRAWA JAZDY i od poniedziałku zaczynam, co się równa braku funduszy jakichkolwiek! :C

Wybiera się może ktoś z Was na te targi jutro albo pojutrze? :)

"Modżiburki dwa", Mirosław Sośnicki

2011-11-28T14:07:00.002+01:00

Długo zbierałam się do czytania tej książki. Bałam się jej, gdzieś podskórnie wiedziałam, że wniesie w moje życie dużo wartości a moje myśli wprawi w zamęt... Książka ta stała się spisaną formą moich najskrytszych marzeń, marzeń o swoim miejscu na ziemi, odnalezieniu właściwej drogi i miłości, która przetrwa wszystko...

Mirosław Sośnicki, autor powieści: "Wzgórze Pana Boga", "Astrachowka", "Miłość, tylko miłość", sztuk teatralnych, scenariuszy filmowych. Mieszka w Jugowicach w Górach Sowich.

Wydawnictwo: MTM

Data wydania: marzec 2011

ISBN: 978-83-618-1004-9

Liczba stron: 276

"Modżiburki dwa" to opowieść o pięknej miłości. Miłości, która bije z każdej stronicy. Modżiburek Malutki myślał, że nigdy nie odnajdzie Modżiburka Większego- swego wybranka, ale los był łaskawy dla tej pary. Odnaleźli się, tak jak odnajduje się wielu innych ludzi- przez zupełny przypadek. I niemalże od razu zakochali. Ona zapalona ornitolożka, on poczytny dziennikarz. Razem zamieszkali w Górach Sowich i razem dzielą każdy dzień, każde przygody, wypadki... codzienność pełną miłości. Bez pośpiechu, w pracy i podczas wieczornego odpoczynku.

Ciężko mi zdefiniować tę książkę, ciężko mi ją zaszufladkować... jest jedną wielką metaforą. Zmusza do refleksji, stając się drogowskazem. Ciepło i miłość przelewają się przez stronice i wnikają w serce, ogrzewając je. Z czasem ta miłość aż parzy i staje się nie do zniesienia. Tak wygląda prawdziwa miłość. Miłość, która wypełnia każdy dzień. Miłość, która jest podporą w ciężkich czasach i, która będzie trwać wiecznie. Podczas czytania nawiedzały mnie myśli, typu: czy ja znalazłam swoją taką prawdziwą miłość? gdzie jest moje własne miejsce, mój domek z wielkim ogrodem i sadem, gdzieś w górach? gdzie w moim życiu ten spokój i ta radość? Ludzie czasem nie zdają sobie sprawy ile radości jest w tak prostych, prozaicznych rzeczach i czynnościach- w biegu świata teraźniejszego zapominamy o tych drobnostkach. Ta powieść jest nie tylko o miłości, ale i również o odnajdywaniu siebie i poznawaniu siebie nawzajem; o radościach z codziennych zajęć; o szczęściu płynącym z obcowania z naturą...

Nigdy bym nie pomyślała, że utożsamię się z bohaterami, że pozazdroszczę im tego pięknego życia w tak pięknym miejscu. Żałuję tylko, że nie było mi dane poznać ich imiona: przeszkadzało mi to troszkę wczuć się w tą historię, ale jak sam autor pisze na swoim blogu: http://sosnicki.blog.onet.pl/, "Modżiburki (..) to słowo zostało zrodzone z wielkiego miłosnego uniesienia. Dla mnie i dla moich bohaterów w tym słowie mieszczą się wszystkie najpiękniejsze miłosne zaklęcia."

Cóż więcej mogłabym dodać? :)

Moja ocena: 4+

Za egzemplarz recenzyjny wraz z autografem autora serdecznie dziękuję Wydawnictwu MTM!

Egzemplarz, który dostałam + zakładko-bransoletka od Magdy :)

TOP 10: Dziesięć wymarzonych prezentów książkowych!

2011-11-26T15:38:00.000+01:00

Top 10 to akcja, przy okazji której raz w tygodniu ma blogu pojawiają się różnego rodzaju rankingi, dzięki którym czytelnicy mogą poznać bliżej blogera, jego zainteresowania i gusta. Jeżeli chcesz dołączyć do akcji - w każdy piątek wypatruj nowego tematu na dany tydzień. Pomysłodawczynią jest, oczywiście Kreatywna! :)

Dziś przyszła pora na... Dziesięć wymarzonych prezentów książkowych!

Ciężko mi jest wybrać tylko 10 wymarzonych książkowych prezentów... tyle jest świetnych książek itp., które śnią mi się po nocach... :D

Kubek z wąsami- może nie jest to stricte prezent związany z książkami, ale czy podczas czytania nie popijamy sobie smacznej herbatki z miodem i cytrynką? :D A taki kubek marzy mi się już od dawna! :)

lub:

Kącik do czytania- takie miejsce, które swoim kształtem mnie inspiruje i wprawia w dobry nastrój + wygodny materac + milion podzuszeczek i miejsce na książki, to mój wymarzony kącik do czytania, z którego mogłabym nigdy nie wychodzić (no chyba, że po nową porcję herbatki w moim wąsatym kubeczku ^^)

Trawiaste zakładeczki- coś, co każdy pewnie już widział (albo i ma), urzekły mnie swoją prostotą :D Są idealne, bo ja zawsze gubię swoje zakładki ;)

Fantazyjny regał na książki- jestem fanką design'u i wszelakich nowinek architektonicznych, dlatego chciałabym mieć kiedyś u siebie taki całkiem inny, orginalny regał na książki :D

Czytnik e-booków- chociaż wolę książkę w postaci drukowanej, taki czytnik jest pomocny np. w podróży, kiedy ma się i tak wystarczająco ciężką walizkę: nie zajmuje dużo miejsca. W dodatku e-booki są znacznie tańsze niż książki drukowane, co dla biednego studenta jest wręcz cudowne ;D

"Apetyczna panna Dahl", Sophie Dahl- jeden z tych książek kucharskich, które oczarowały mnie oprawą i klimatem :) a że jestem łasuchem, który lubi od czasu do czasu coś upichcić, taka książka to wymarzony prezent :D (więcej o książce tutaj)

"Audrey Hepburn. Uosobienie elegancji", Sean Hepburn Ferrer- Audrey, odkąd tylko pamiętam była dla mnie uosobieniem szyku i elegancji. Nikogo nie udawała a mimo to stała się ikoną amerykańskiego kina. Dlatego chciałabym przeczytać wspomnienia syna Audrey, Sean'a. (o książce więcej tu)

Mieć więcej czasu na czytanie- tego akurat nie muszę nikomu tłumaczyć, a większość z Was, na pewno sama chciałaby mieć tego czasu na czytanie znacznie więcej niż ma obecnie ;)

Skompletować "Kroniki Wampirów", Anne Rice- każdy wie dobrze, że uwielbiam Anne Rice i jej wampirze opowieści, ale do skompletowania całości brakuje mi, niestety jeszcze kilku części...

Mieć pokój pełen książek- żyć pośród książek każdy mól książkowy by z pewnością chciał i chciałby mieć dużo więcej miejsca na książki niż ma teraz :)

Tak prezentuje się moja, nie do końca książkowa lista wymarzonych prezentów, a jak wygląda Wasza? :)

Stosik (późno) listopadowy.

2011-11-22T22:28:00.001+01:00

Ostatnimi czasy tak wiele się dzieje... szkoda tylko, że nie w moim małym czytelniczym światku. Nie mam czasu na czytanie, ciągłe zmęczenie i (ostatnio również) przeziębienie towarzyszą mi ostatnio bez przerwy.

Mimo to czytam, bo bez tego jak bez tlenu: po prostu się nie da! :D

Dzisiaj dosyć króciutki post z stosikiem, który mi się ostatnio uzbierał:

* z biblioteki:

1. "Kobieta ze śniegu", Leena Lehtolainen

2. "Sfinks", Graham Masterton (zrecenzowany tutaj)

3. "Żona podróżnika w czasie", Audrey Niffeneger

3. "Kiedy ulegnę", Chang-Rae Lee

* recenzyjny:

1. "Lisa Xiu i Lin-Shi. Córki z Chin", Auke Kok, Dido Michielsen od Wydawnictwa Dobra Literatura

2. "Klub filmowy", David Gilmour j.w.
3. "Kuszenie", Anne Rice od Wydawnictwa Otwartego

4. "Kiedyś przy Błękitnym Księżycu", Katarzyna Enerlich od Wydawnictwa MG

5. "Shirley", Charlotte Brotnë j.w.

6. "Cmentarz w Pradze", Umberto Eco od Oficyny Noir sur Blanc

7. "Przynęta", José Carlos Samoza od Wydawnictwa Muza

8. "Naga cytra", Shan Sa j.w.

9. "1Q84. tom 3", Haruki Murakami j.w.

A jak Wam się wiedzie w te jesienne i pochmurne dni? :)

"Z tęsknoty za Judy", Anne Cassidy

2011-11-13T17:07:00.001+01:00

Jak silna potrafi być tęsknota? I ile człowiek może wytrzymać, żyjąc w ciągłej niepewności i skrywając ciągle tajemnicę? Ile jest w stanie człowiek z siebie dać, by odnaleźć dziecko, które zniknęło i nigdy nie wróciło? Miłość i smutek przepełniają każdą stronicę tej książki...

O Anne Cassidy, autorce "Z tęsknoty za Judy" pisałam już wcześniej, przy okazji recenzji "Gdzie jest Jennifer?" :)

tłumaczenie: Monika Kowaleczko-Szumowska

tytuł oryginału: Missing Judy

wydawnictwo: Stentor/Kora

data wydania: 2009 (data przybliżona)

ISBN: 9788361245353

liczba stron: 192

Judy zaginęła osiem lat temu. Kim, jej siostra, która się nią opiekowała obwinia się o to, co się stało. Judy miała wtedy pięć lat. Po latach ciszy i braku jakichkolwiek śladów, Policja trafia na pewien trop. W rodzinie budzi się nadzieja na zakończenie tej sprawy, choć już nikt nie wierzy, że mała żyje...

"Z tęsknoty za Judy" to książka poruszająca dość przemilczany w literaturze temat- dzieci, które zniknęły i nigdy się nie odnalazły. Temat ciężki, bo nasycony wielkim żalem, tęsknotą i cierpieniem, ale pokazany w przystępny sposób: retrospekcje z miejsca zdarzenia pomieszane są z tymi z teraźniejszości, gdzie Kim ma już siedemnaście lat, a całe dnie spędza na uczelni. Jednak życie Kim zatrzymało się, gdy tylko zdała sobie sprawę, że już nie odzyska siostry...

Książka ta niesie ze sobą wiele refleksji, człowiek zaczyna doceniać, to, że ma obok siebie swoje rodzeństwo. Poczucie straty w tej książce, co prawda dominuje, ale nie jest najważniejsze- najważniejsza jest miłość, która utrzymuje rodzinę w nieustannych poszukiwaniach i próbach odnalezienia Judy.

Brakowało mi jednak czegoś w tej książce, czegoś, co złapało by mnie za serce i nie pozwoliło mi oderwać się od niej. Może to już nie ten wiek? ;)

W każdym bądź razie, książka ta jest godna polecenia, przeczytałam ją jednym tchem podczas podróży z moich rodzinnych Mazur, doskonale umiliła mi czas.

Moja ocena: 4

Za egzemplarz serdecznie dziękuję!

"Obudzić szczęście", Susan Wiggs

2011-11-06T19:20:00.000+01:00

Czasem człowiekowi wydaje się, że świat się sprzeciwia nam, że wszystko się wali na łeb na szyję i nic nie jest tak jak powinno... Czasem takie właśnie chwile otwierają nam nowe możliwości. Pomagają odkryć prawdziwe nasze szczęście i przeznaczenie. Tak właśnie stało się w przypadku główniej bohaterki "Obudzić szczęście"- Sarah Daly, autorki komiksów, która miała wszystko i myślała, że jest szczęśliwa...

Susan Wigss napisała pierwszą książkę w wieku ośmiu lat. Starannie ponumerowała strony, by dzieło wyglądało jak prosto z drukarni. Jak sama mówi, była to historia "jakichś małych łobuzów", oparta na perypetiach małej Susan i jej rodzeństwa. Bratu nie bardzo spodobała się postać na nim wzorowana, więc młoda autorka musiała kryć się ze swoimi dalszymi opowiadaniami.

Dzisiaj Susan Wiggs jest autorką ze sporym dorobkiem literackim i wiernym gronem fanów. Mieszka na wyspie w Zatoce Pugeta (stan Waszyngton), toteż najczęściej porusza się motorówką. Działa w miejscowym kółku literackim, żywo interesuje się problemami lokalnej społeczności.

Trzy razy została laureatką nagrody RITA, jej książki przetłumaczono na kilkanaście języków. Jest mężatką od 1980 roku, ma jedną córkę. Jest właścicielka bardzo rozpieszczonego teriera. Lubi długie spacery, zajmuje się amatorsko fotografią, dobrze jeździ na nartach i gra bardzo źle w golfa. Najchętniej spędza wolny czas przy lekturze.

Tłumaczenie: Anna Bieńskowska

Tytuł oryginału: Just Breathe

Wydawnictwo: Wydawnictwo Mira

data wydania: maj 2011

ISBN: 978-83-238-7779-0

liczba stron: 228

Sarah Daly traci niemal wszystko, cały jej dotychczasowy świat: nie dość, że nakrywa męża na zdradzie (męża, przy którym trwała wiernie podczas jego zmagań z chorobą nowotworową...), traci pracę i zaczyna odkrywać, że jej życie nie jest takie, jakiego zawsze pragnęła. Postanawia, spontanicznie rzucić wszystko i wyjechać z mroźnego miasta wiatrów -Chicago- do rodzinnego miasta. Zaszywa się w domu swojego ojca, gdzie się wychowała. Postanawia w końcu wystąpić o rozwód. Małe miasto aż huczy od plotek, a ona próbuje odnaleźć się w tej nowej sytuacji... zwłaszcza, że dowiaduje się, że jest w ciąży...

Na początku sama nie wiedziałam co mam myśleć o tej książce, wydawała mi się lekką książką, nie wnoszącą żadnych głębszych wartości, ot taka niezobowiązująca lektura na jesienny wieczór- jakże się myliłam! Wsiąkłam w świat Sarah, w nadbrzeżne domki i porty, szum fal kołysał mnie podczas czytania, a ciepło bijące od każdej stronicy ogrzewało serce. Myliłam się, przyznaję się od razu- powieść może i czyta się lekko, ale i skłania do zastanowienia się i refleksji... Po pewnym czasie odkryłam, że zżyłam się z bohaterami książki, że kibicuję im po cichutku, że mam nadzieję, że życie się im ułoży...jakbyśmy byli dobrymi znajomymi. :) Historia ta przemawia do mnie, do moich własnych marzeń o rodzinie pełnej ciepła i miłości. Doskonale oddany klimat małego miasteczka i jego "przytulności", dodaje tylko czaru powieści.

Bardzo miło mnie zaskoczyła ta książka- polecam ją, każdej kobiecie, tak na poprawę humoru na jesienną chandrę :)

Moja ocena: 5

Książkę otrzymałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Mira Harlequin za co serdecznie dziękuję!

TOP 10: Dziesięć zalet blogowania!

2011-11-05T14:53:00.000+01:00

Top 10 to akcja, przy okazji której raz w tygodniu ma blogu pojawiają się różnego rodzaju rankingi, dzięki którym czytelnicy mogą poznać bliżej blogera, jego zainteresowania i gusta. Jeżeli chcesz dołączyć do akcji - w każdy piątek wypatruj nowego tematu na dany tydzień. Pomysłodawczynią jest, niezawodna Kreatywna! :)

Dziś przyszła pora na... Dziesięć zalet blogowania!

Mnie do blogowania ciągnęło od zawsze, odkąd tylko założono w mojej małej, mazurskiej wioseczce internet miałam swojego pierwszego bloga, czytywałam blogi innych i poznawałam ludzi... I zawsze tu wracam, do blogosfery, która stała się moją odskocznią. Kolejność mojego rankingu/listy jest przypadkowa :)

1. Kocham pisać (można uznać to za grafomanię już :P) i twórczo się wyżywać, a gdzie indziej mogłabym to robić w tak prosty i "bez karny" sposób, jak nie na blogach?! :D

2. Blogi pozwalają na pogłębienie wiedzy w danym temacie (blogi tematyczne, takie jak blogi marketingowe, naukowe, kulinarne...), który nas ciekawi. Łatwiej i przyjemniej się przyswaja taką wiedzę (i czyta) z takich blogów- pisane są przecież w prosty i obrazowy sposób, który dociera do "mas" :)
(oczywiście należy mieć świadomość, że w internecie publikować może każdy, ale nie każdy może mówić "prawdę", czy mieć naprawdę wiedzę na dany temat...)

3. Rozwijamy pasje i możemy dzielić się nimi z innymi (nie tylko z osobami, o takich samych zainteresowaniach co my), przyjmować rady (gdy np. coś tworzymy, zajmujemy się handmade) i konstruktywną krytykę, która motywuje nas do polepszania swoich umiejętności.

4. Blogowanie jest odskocznią od tego całego świata, który bywa dość brutalny i szary. W blogosferze możemy odnaleźć ostoję, która zapewni nam namiastkę bezpieczeństwa i spokoju, gdzie możemy poukładać myśli, zrelaksować się i nabrać sił na nowy dzień. (Zapachniało troszkę uzależnieniem od internetu, ale myślę, że pod ten punkt, każdy może podłożyć swój sposób na relaks i spokój- mój jest właśnie taki, przynajmniej częściowo :P)

5. Poznajemy cudownych ludzi, potem spotykamy się z nimi w "realu" i znajdujemy bratnie dusze- przyjaźnie na całe życie. Czy to nie piękne?! :)

6. Dzięki blogom docieramy do innych ludzi: możemy dzięki temu komuś pomóc, rozpowszechnić jakąś akcję, którą organizuje, przykładowo jakaś instytucja pomagająca hospicjom... czy domom dziecka. Nasze blogi mają siłę nośną i docierają do wielu ludzi, którzy, nawet jeśli milczą, czytają i są obecni.

7. Blog pomaga w samorozwoju i w autoterapii. (tego tłumaczyć chyba nie trzeba :P)

8. Blog staje się zapisem naszej przeszłości i wspomnień (blogi pamiętnikarskie i reportażowe): stają się dokumentem opisującym nasze życie w tych czasach. Są ważnie dla nas, bo dzięki nim możemy zobaczyć jakie postępy zrobiliśmy w ciągu życia i jak się zmieniliśmy. Stają się też skarbnicą dobrych wspomnień, ale również wydarzeń, których byliśmy świadkami.

9. Blogi niosą ze sobą inspirację. Potrafią "zmusić" nas do twórczego działania, do zmian (nie tylko w obrębie nas samych, ale i naszego środowiska, w którym żyjemy), do obserwacji świata i wyciągania wniosków.

10. Blogosfera pomaga nam zrozumieć siebie i swoją wartość. Dzięki niej odkrywamy, że jesteśmy "coś" warci, że "ktoś" nas docenia... że nasze kompleksy przestają mieć znaczenie i zaczynamy akceptować to, jacy jesteśmy...

Może i moja lista jest zbyt chaotyczna, ale pisana prosto z serca... :)
A jak wyglądają Wasze rankingi? :D

"Sfinks", Graham Masterton

2011-11-04T14:19:00.001+01:00

Będąc ostatnio w bibliotece postanowiłam sięgnąć po tą książkę- zwłaszcza, że Masterton już od dawna jest moim jednym z ulubionych pisarzy :) Doskonała lektura na podróż pociągiem (sprawdzone na własnej skórze!)- mimo to, zawiodłam się troszkę...

Graham Masterton urodził się w Edynburgu 16 stycznia 1946 roku. Jego dziadkiem był Thomas Thorne Baker, znakomity naukowiec, który wynalazł DayGlo i jako pierwszy przekazał zdjęcia przez radioodbiornik. Po ukończeniu szkoły Whitgift w Croydon pracował jako dziennikarz w „Crawley Observer”. W wieku 24 lat został mianowany na współpracownika „Penthouse” i „Penthouse Forum”. Początkowo pisał poradniki seksuologiczne, jednym z których była „Magia seksu”. Zadebiutował jako autor horrorów w 1976 roku książką o tytule „Manitou”, na podstawie której po dwóch latach nakręcono film o tym samym tytule.

Tłumaczenie: Cezary Ostrowski

Tytuł oryginału: Sphinx

Wydawnictwo: Albatros

Data wydania: 2007 (data przybliżona)

ISBN: 83-7359-304-6

Liczba stron: 216

Młody waszyngtoński dyplomata Gene Keiller spotyka na przyjęciu niezwykle atrakcyjną i seksowną, a przy tym tajemniczą kobietę. Zauroczony urodą Lorie - pół Francuzki, pół Egipcjanki - pragnie poznać ją bliżej. Wydaje się, iż nad życiem dziewczyny ciąży jakieś fatum. Jej zachowanie odbiega daleko od normalności. Nie zważając na te niepokojące fakty, ani ostrzeżenia przyjaciół. Gene kontynuuje znajomość, która po kilku tygodniach zostaje uwieńczona małżeństwem. Już podczas pierwszej nocy okazuje się, iż w ciele pięknej żony kryje się bestia...

[źródło: okładka]

Akcja książki rozkręca się powoli. Powoli też odkrywamy mroczną tajemnicę Lorie... co tylko doskonale buduje napięcie i wzmaga ciekawość. Gene w irytujący i naiwny sposób próbuje pomóc Lorie, która razem z matką uknuła całkowicie inny dla niego plan. Wszystko się z czasem zapętla, nabiera tępa i staje się chaotycznie wciągającą historią, pełną strachu, miłości i obsesji... na tle rytuału drapieżnej bestii- tytułowego Sfinksa...

Przyjemnie się czytało, ale mimo to zawiodłam się na zakończeniu... To jedna z najmniej ciekawych (według mnie) książek tego autora- pomysł naprawdę fajny, świetnie przedstawieni bohaterowie i miejsca (bardzo obrazowo), ale nie wykorzystano potencjału całej historii. Może i taki był zamysł autora, nie wiem. W każdym bądź razie, dla mnie, było czegoś za mało.

Moja ocena: 3+

"Życie na drzwiach lodówki", Alice Kuipers

2011-10-30T13:41:00.002+01:00

Spodobała mi się koncepcja tej książki: powieść pisana na karteczkach zostawianych na blatach, przyczepianych magnesem do lodówki... Karteczkach skierowanych do tych najbliższych, kiedy czas nie pozwala na rozmowę. Żyjemy w coraz bardziej zapracowanym świecie... kiedyś takie karteczki może staną się codziennością, ale miejmy nadzieję, że w tym całym zabieganiu znajdziemy czas jeszcze na spotkania i rozmowy z najbliższymi :)

Alice Kuipers urodziła się w Londynie w 1979 roku.
Studiowała na Manchester i Manchester Metropolitan Uniwersytety.
W 2003 roku przeniósła się do Saskatoon,w Kanadzie, gdzie obecnie mieszka.
"Życie na drzwiach lodówki" to jej pierwsza powieść.

Tłumaczenie: Anna Bernaczyk

Tytuł oryginału: Life on the Refrigerator Door

Wydawnictwo: REBIS

Data wydania: 2008 (data przybliżona)

ISBN: 9788375102680

Liczba stron: 242

Książka przedstawia intymny portret relacji między zapracowaną,
chorą na raka piersi matką i jej piętnastoletnią córką.
Ta piękna historia, skonstruowana z notatek przyklejanych na
drzwiach lodówki, zwyczajnie, a zarazem autentycznie i przejmująco opisuje... życie.
Codzienność, pośpiech, ale też wspólne zmaganie się z trudnym problemem,
głębokie uczucia, które nie zawsze wyrażamy, i różne role, jakie odgrywamy.

[źródło: okładka]

Ta książeczka urzekła mnie od pierwszych stronic. Kiedy wzięłam ją do ręki i zaczęłam czytać,
nie mogłam przestać. Historia w niej zawarta pełna jest wzruszeń,
uczuć i emocji, z którymi muszą się zmierzyć główne bohaterki: matka i córka.
Matka pełna lęku przed chorobą, córka zagubiona gdzieś na początku wkraczania w dorosłość.
Każda z nich próbuje poradzić sobie na swój własny sposób z każdym problemem, gubią więź i próbują odnaleźć to, co utraciły. Naprawdę piękna historia, którą polecam :)

Moja ocena: 4 +

"Słońce słońc: Pierwsza Księga Virgi", Karl Schroeder

2011-10-25T23:37:00.000+02:00

Zawsze fascynowały mnie dziwne światy, w których tak naprawdę nic nie wygląda na takie, jakie myśleliśmy. Z każdą stroną takie światy zaskakują i wprawiają w zdumienie. Coś w nich kusi i sprawia, że nie można się od nich oderwać. Zazdroszczę wyobraźni autorom takich książek... A "Słońce słońc" jest właśnie jedną z takich książek...

Karl Schroeder to pisarz science fiction urodzony w Kanadzie w 1962 roku. Do tej pory (stan na czerwiec 2011) autor może poszczycić się 9. powieściami (dziesiąta w przygotowaniu) oraz szeregiem opowiadań.

Cykl Virga, rozpoczęty wydanym w 2006 roku Sun of Suns, to druga z kolei seria książek tego pisarza. Autor chwalony był za stworzony w nim świat przez takie tuzy literatury jak Peter Watts czy Larry Niven.

Schroeder mieszka obecnie w Toronto, gdzie pracuje nad ostatnią częścią cyklu virgańskiego o roboczym tytule Ashes of Candesce.

[źródło: od wydawcy]

Tytuł oryginału: Sun of suns

Seria/cykl wydawniczy: Virga tom 1

Wydawnictwo: Ars Machina

Data wydania: lipiec 2011 (data przybliżona)

ISBN: 978-83-932319-5-9

Liczba stron: 360

Virga, tajemnicza kraina, w której rozgrywa się akcja tej powieści to świat zamknięty w fulerenowym balonie o średnicy trzech tysięcy mil wypełnionym powietrzem, wodą oraz dryfującymi kawałkami skał. Nie ma w niej grawitacji. Ludzie żyjący w jej obrębie są zmuszeni budować własne słońca wokół których budują swoje miasta na obrębie koła, które wprawione w ruch dają namiastkę grawitacji.

W tym świecie poznajemy Haydena Griffina- młodego chłopaka, zgorzkniałego i samotnego w tym powietrznym świecie. Ogarnięty chęcią zemsty na zabójcach swoich rodziców trafia do Rushu- stolicy Slipstreamu, gdzie jego celem staje się admirał Chaison Fanning, dowódca floty Slipstreamu, który podbił dryfujące państwo Aerie, ojczyznę Haydena.

Cała akcja powieści to jak dobre kino science-fiction: pełne dynamizmu sceny, piękne i zachwycające opisy miejsc tego naprawdę interesującego świata, sceny batalistyczne przeplatane z tymi bardziej subtelnymi, pełnymi uczuć. Hayden jako postać naszkicowana jest wyraziście budząc sympatię: jest jak każdy z nas, próbuje uczyć się na własnych błędach i dojrzeć do prawdy i pewnych decyzji.

Jestem oczarowana tym światem; postaciami, które zapadają w pamięć; klimatem... Język jest bardzo przystępny, tutaj duże ukłony dla tłumacza pana Andrzeja Jakubiec. Szybko, łatwo i przyjemnie się czyta, naprawdę. Ta powieść to niesamowita przygoda i czekam na kolejne części :D

Jedynym minusem, muszę przyznać, są literówki, które udało mi się wychwycić dość często w całej powieści.

Moja ocena: 5

Za egzemplarz recenzyjny serdecznie dziękuję!

PS Wiem, że zaniedbuję troszkę bloga i Was, kochani ale studia i to "nowe" życie całkowicie mnie pochłania, nie umiem się jeszcze do końca odnaleźć, nagle brakuje mi czasu na cokolwiek. Uwielbiam swoje studia :D Szkoda tylko, że doba ma tylko 24 godziny :(

Wrócę i będę tutaj częściej, jak tylko zdołam. Nie zawieszam działalności bloga, nie! :)

"Pływanie", Nicola Keegan

2011-10-04T01:18:00.001+02:00

Zdumiała mnie ta książka. Ile życie jednego człowieka może nieść ze sobą emocji, katastrof i radości... Ile jest w tym całym ludzkim życiu pasji i ile strachu o nadchodzący dzień...

Nigdy dotąd nie przyglądałam się z bliska życiu pływaczki olimpijskiej, która w pływaniu zatraca się, zapomina. Jest to jedna z tych powieści, które wnikają w duszę i na długo w niej pozostają.

Nicola Kageen urodziła się w 1963 roku w irlandzkim Gaillimh, dzieciństwo spędziła w USA. W 1990 roku wyjechała do Paryża, gdzie studiowała na Sorbonie. Była nauczycielką języka angielskiego we Francji, przez kilka lat pracowała jako redaktor „Fodor's Travel Guides". Mieszka w Paryżu z mężem i trójką dzieci.

Tłumaczenie: Anna Bartkowicz, Anna Rogozińska

Tytuł oryginału: Swimming

Seria/cykl wydawniczy: Seria z miotłą

Wydawnictwo: Wydawnictwo W.A.B.

Data wydania: marzec 2011

ISBN: 978-83-7414-748-4

Liczba stron: 448

Philomenę Ash od dziecka ciągnęło do wody. Każdą wolną chwilę spędzała na basenie, pływając. Dorastała z pluskiem wody, dzień po dniu doskonaląc swoje umiejętności. W wieku osiemnastu lat zdobywa swoje pierwsze olimpijskie złoto. "Pływanie" jest książką o życiu jakie wiedzie, od najmłodszych lat. Od pierwszych zawodów w miejscowym klubie pływackim po życie bez pływania... nie potrafiąc się w nim odnaleźć, wyjeżdża, odetchnąć. I znaleźć inny cel w swoim życiu.

Historia Philomeny przeplatana jest retrospekcjami z jej życia, tragedie, które wwiercają się w jej duszę stając się niezabliźnioną nigdy raną, dręczą ją przez całe swoje życie. Pływanie staje się ucieczką i jedynym ratunkiem dla niej samej. Dojrzały styl pisarski, proste i niekiedy "brutalne" opisy biją w twarz czytelnika nie pozwalając mu się oderwać od książki- debiutu autorki, który, muszę przyznać, spodobał mi się bardzo. Zaciekawiło mnie życie pływaczki, nigdy bowiem nie miałam okazji przeczytać czy spotkać się z takim kiedykolwiek. Powieść na zmianę wzrusza, budzi lęk i sprawia ból swoim realizmem- co, moim, zdaniem jest jej największą zaletą (oprócz oryginalnej fabuły). Nie sposób nie lubić roztrzepanej, pełnej wad bohaterki i jej sióstr, czy rodziców- każde żywe, pęczniejące i tak kruche życie ukazuje się nam w sposób tak przystępny, jakbyśmy słuchali opowieści o dobrze znanych nam postaciach.

"Owijam się kocem i przedstawiam swoje teorie: że ludzie zakochani wykuwają młotkiem nowe kształty w obiektach swoich uczuć, że życie to potworny ból, którego jedni dosiadają jak konia, a inni leżą pod nim sprasowani i usychający jak zerwane kwiaty"

~ cytat, str. 405

Historia jest ciężka, usiana dramatyzmem, popękana, niekiedy chaotyczna... mnie jednak urzekła, bo czyż takie nie jest życie?

Moja ocena: 5

Za egzemplarz recenzyjny, ślicznie dziękuję!

Uczelniany, pierwszy stosik.

2011-09-27T17:28:00.001+02:00

W przerwach między chodzeniem na wykłady/ćwiczenia/konserwatoria i poznawaniem swoich uczelnianych współtowarzyszy korzystam z chwilki wolnego czasu i piszę. Muszę powiedzieć, że czuję się bardzo dobrze na moim nowym kierunku : Informacja Naukowa i Bibliotekoznawstwo, w końcu mogę bez zahamowań rozmawiać z ludźmi o książkach- w dodatku wiedzą o jakie książki mi chodzi! Jestem w niebie! *_______*

W każdym bądź razie, dostaliśmy już listę kilku książek obowiązkowych- udało mi się je właśnie dzisiaj wypożyczyć :)

Od góry:

1. "Zarys dziejów książki", Barbara Bieńkowska i Halina Chamerska

2. "Historia książki i jej funkcji społecznej", Kazimiera Maleczyńska

3. "Książka rękopiśmienna i biblioteka w starożytności i średniowieczu", Karol Głombiowski i Helena Szwejkowska

4. "Przepisy katalogowania książek", Maria Lenartiowicz

5. "Katalogowanie alfabetyczne zbiorów bibliotecznych", Dorota Grabowska

6. "Książka na przestrzeni dziejów", Barbara Bieńkowska

Ciekawa jestem, czy mi się te książki spodobają (mimo, że niektóre są stricte zawodowe) :)

A wy czytaliście może którąś z wyżej wymienionych książek?

SPRZEDAJĘ! :)

2011-09-26T17:48:00.000+02:00

Hej kochani!

Dzisiaj notka krótka, zapraszam do kupna:

http://targzksiazkami.blogspot.com/2011/09/kilka-roznosci-podreczniki.html :)

Mam nadzieję, że się komuś na coś przydadzą, bo szkoda mi wyrzucać (zwłaszcza podręczniki) :)

Kontakt, jakby co, ze mną to: mia.89@wp.pl :)

TOP 10: Dziesięć ulubionych lektur szkolnych.

2011-09-23T00:03:00.002+02:00

Top 10 to akcja, przy okazji której raz w tygodniu ma blogu pojawiają się różnego rodzaju rankingi, dzięki którym czytelnicy mogą poznać bliżej blogera, jego zainteresowania i gusta. Jeżeli chcesz dołączyć do akcji - w każdy piątek wypatruj nowego tematu na dany tydzień. Pomysłodawczynią jest Kreatywna :)

Przez te wszystkie lata, mało było lektur szkolnych, które naprawdę mnie urzekły i wzbudziły zachwyt. Wybór więc będzie naprawdę bardzo prosty, chociaż wolałabym mieć w czym wybierać...

Może kiedyś kanon lektur szkolnych zostanie wzbogacony w więcej książek współczesnych?

"Ania z Zielonego Wzgórza", Lucy Mound Montgomery

Pamiętam, jak byłam nią zachwycona. Przerabialiśmy ją w szóstej klasie, a Ania stała się moją inspiracją. Później nawet moja koleżanka z wioski nazywała mnie imieniem głównej bohaterki tej pełnej ciepła powieści. Dla mnie jest jedną z najlepszych powieści, jakie kiedykolwiek dane mi było przeczytać z listy lektur szkolnych.

"Przygody Tomka Sawyera", Mark Twain

Przygody tego niesfornego i pechowego chłopca były jednymi z pierwszych, które udało mi się przeczytać do końca z naprawdę wielkim zaciekawieniem. Było to w czwartej klasie podstawówki, a lektura była nieobowiązkowa. Później przerabialiśmy ją w szóstej klasie i wówczas ponownie po nią sięgnęłam.

"Zemsta", Aleksander Fredro

Zawsze bawił mnie ten dramat (w końcu po to był napisany :D), jeden z lepszych jakie było mi dane w życiu przeczytać :) I nawet w jeden ze scenek udało mi się wcielić w Klarę! :)

"Dziady", Adam Mickiewicz

Tak, tak. To może zdziwić, ale prawdą jest, że "Pana Tadeusza" (mój chłopak za to uwielbia tą lekturę ;P) zdzierżyć nie mogłam, natomiast "Dziady" pochłonęłam w jeden dzień! (Potem dwa dni chodziłam non stop i mówiłam wierszem!) Lubię tajemniczość "Dziadów" i ich mrok.

"Mistrz i Małgorzata", Michaił Bułhakow

Tutaj raczej zaskoczenia nie ma. Powieść jest naprawdę dobra (serial powstały na podstawie powieści również!), posłużyła mi nawet pomocą przy prezentacji maturalnej i wielbię ją do dziś.

"Zdążyć przed Panem Bogiem", Hanna Krall

Jedna z tych lektur, po których zostaje cierpki posmak w ustach, w głowie kłębią się myśli, a serce bije przyspieszonym rytmem nienaturalnie wyprzedzając myśli. Oglądałam adaptację książki w szczycieńskim MDK'u, spektakl był mierną kopią.

"Wybór wierszy", Krzysztof Kamil Baczyński

Nie mogło zabraknąć w tym zestawieniu jednego z moich ulubionych, polskich poetów. Potrafił mnie wzruszyć, przerazić... Prowadził mnie w odmęty wojny, walki o przetrwanie... Ze skrajności w skrajność. Piękna i mocy tych wierszy nie sposób pojąć.

"Romeo i Julia", William Szekspir

Jedna z najpiękniejszych i najbardziej tragicznych historii miłosnych wzruszała mnie w gimnazjum i stała się ulubionym dramatem Szekspira po dziś dzień. (nie wspominając już o filmie z udziałem młodego Leonadra DiCaprio :D)

"Kamienie na szaniec", Aleksander Kamiński

Wzruszała mnie przyjaźń i oddanie tych wszystkich młodych ludzi. Ich odwaga i nieustająca wola walki. Moja sympatia do bohaterów walczących o wolną Polskę potęgował fakt, że książka powstała na autentycznych wydarzeniach, opisuje realnych ludzi. Piorunujące wrażenie. (Film na podstawie tej książki też jest całkiem interesujący.)

"Antygona", Sofokles

Czy już kiedyś wspominałam, że moją ulubioną epoką (nie tylko literacką) jest starożytność? Dlatego ostatnią lekturą w moim skromnym rankingu jest "Antygona"- jedna z tych książek, które nigdy nie zostają zapomniane, a same stają się inspiracją do powstania wielu innych. Uwielbiam! :)

A jakie są Wasze ulubione lektury szkolne?

"Hobbit, czyli tam i z powrotem", J.R.R.Tolkien

2011-09-21T13:00:00.002+02:00

Jeszcze w gimnazjum "Hobbit..." był moją lekturą, której nie udało nam się przerobić- myślę, że to dobrze, rozkład na czynniki pierwsze tak magicznej opowieści zabiłby cały jej czar.

Jestem fanką twórczości Tolkiena, "Władcę Pierścieni", czytałam wieki temu, ale "Hobbit..." zawsze spędzał mi sen z powiek... jakoś nigdy nie mogłam się do niej przekonać... aż w końcu postanowiłam dać jej szansę... opłacało się!

John Ronald Reuel Tolkien, powszechnie znany w skrótowej pisowni imion jako J. R. R. Tolkien - angielski filolog, filozof chrześcijański i jeden z prekursorów gatunku fantasy. Mitotwórca. Twórca najbardziej znanego w fantastyce literackiego świata - Śródziemia (Middle-earth).

Autor trzech opowieści dziejących się w tym mitycznym świecie - eposu „Władca Pierścieni”, mitologii Silmarillion i baśni Hobbit oraz kilku krótkich form, opowiadań baśniowych nie związanych, lub luźno związanych z wielką mitologią tzw. Legendarium Śródziemia (zawartej w 12-tomowej "History of the Middle-earth", opracowanej i wydanej przez Christophera Tolkiena).

Był profesorem języka staroangielskiego na uniwersytecie w Oxfordzie. Przez kilka lat pracował również na uniwersytecie w Leeds. Opublikował ponad 100 prac z dziedziny filologii i literatury dawnej, współpracował przy powstaniu największego słownika języka angielskiego, wydawanego zaraz po I wojnie, „Oxford English Dictionary”. Znał (w różnym stopniu) ponad 30 języków, głównie wymarłych, języków germańskich i celtyckich. (m.in. niemiecki, łacinę, starożytną grekę, gocki, staroislandzki, nordycki, staroirlandzki, walijski, anglosaski, hebrajski, francuski, rosyjski, fiński, holenderski, włoski i również polski).

Tłumaczenie: Maria Skibniewska

Tytuł oryginału: The Hobbit or There and Back Again

Wydawnictwo: ISKRY

Data wydania: 2004 (data przybliżona)

ISBN: 83-207-1474-5

Liczba stron: 315

Historia przygód hobbita Bilbo Bagginsa rozpoczyna się z chwilą pojawienia się przed Pagórkiem czarodzieja, Gandalfa. Wówczas, nasz mały, znacznie mniejszy od krasnoludów (ale większy od liliputów) bohater nie spodziewa się nawet jakie przygody ma dla niego los. Zaprasza, niewinnie, Gandalfa na herbatkę, a ten zjawia się z całą zgrają (trzynastu) krasnoludów. Grupa ta, zmierza do Samotnej góry, gdzie znajduje się skarb strzegący przez Smauga- smoka, który bestialsko pozabijał tamtejszego władcę i całą jego świtę i od wieków zostaje niepokonany... Bilbo wyrusza wraz z nimi, choć sam nie wie dlaczego- szanowany hobbit, to hobbit, który nie podąża za przygodami i innymi dziwactwami... A przygód spotka ich niemało...

„Kto szuka, ten najczęściej coś znajduje,
niestety czasem zgoła nie to, czego mu potrzeba.”
{cytat pochodzi z tej powieści}

"Hobbit, czyli tam i z powrotem" to ciepła historia o wartkiej akcji, pełnej zasadzek, zagadek i tajemnic. Czyta się ją, jakby się słuchało opowieści poczciwego starego dziadka tuż przed zaśnięciem- lekko, zabawnie, ale niekiedy również poważnie... Trzyma w napięciu i niesamowicie ciekawi. Jest idealnie skomponowana: nie ma przydługich opisów miejsc i przyrody (są one jednak idealnie wyważone- nasza wyobraźnia ma więcej miejsca do działania), dialogi dopełniają całą fabułę i dodają szczyptę humoru.

Jest to jedna z tych lektur, której nie powinno się czytać na przymus ( zastanawiam się czy to dobrze, że jest/była (?) w kanonie lektur szkolnych... ), trzeba mieć chęć sięgnąć po dzieła Tolkiena. Może nie każdemu się spodoba styl opowieści, ale ja jestem nim zachwycona :)

Moja ocena: 5

Stosik jesienny.

2011-09-20T18:14:00.000+02:00

Dzisiaj notka na szybko. Stosik, który ostatnio udało mi się upolować na: http://targzksiazkami.blogspot.com/ :) Dziękuję wszystkim dziewczynom za bezproblemowe zakupy! :)

Polowałam na te książki już od dłuższego czasu, więc tym bardziej jestem szczęśliwa :>

1. "Ulica tysiąca kwiatów", Gail Tsukiyama

2. "Pawilon Kwiatu Brzoskwini", Mingmei Yip

3. "Wszystkie boże dzieci tańczą", Haruki Murakami

4. "Dogonić tęczę", Fannie Flagg

Już nie mogę się doczekać, aż zacznę czytać ^^

Czytaliście którąś z tych książek? I jak? :D

"Stary człowiek i morze", Ernest Hemingway

2011-09-18T15:14:00.000+02:00

Zawsze chciałam przeczytać tą książkę, jest jedną z ulubionych mojego ojca. Znalazłam ją, podniszczoną z pożółkłymi kartkami w rodzinnej biblioteczce i postanowiłam zagłębić się w ten całkiem odmienny świat...

Było ciężko dobrnąć do końca, to muszę przyznać od razu. Wiem, jednak za co się ją ceni i dlaczego autor dostał za nią Nobla w roku 1954.

Ernest Hemingway - pisarz amerykański, prozaik. Został laureatem Nagrody Pulitzera za opowiadanie "Stary człowiek i morze" w 1953 roku oraz Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w roku 1954. Miał pięcioro rodzeństwa: cztery siostry i brata. Jego mottem przewodnim było "Należy dobrze walczyć, nawet w przegranej sprawie." Popełnił samobójstwo strzelając sobie w usta z dubeltówki. Są dwie tezy odnośnie do przyczyny tego zachowania: pierwsza - że chciał sam decydować o swoim losie i sam wybrać moment, kiedy to pożegna się z tym światem, natomiast druga - że osiągnął już wszystko, co mógł w życiu osiągnąć (był bogaty, sławny i szczęśliwy), więc mogłoby mu się przydarzyć już tylko nieszczęście, czego chciał uniknąć. Życie uważał za grę, którą wygrał i w odpowiednim momencie zakończył.

Tłumaczenie: Bronisław Zieliński

Tytuł oryginału: The Old Man and the Sea

Wydawnictwo: Iskry

Data wydania: 1987 (data przybliżona)

ISBN: 83-207-0885-0

Liczba stron: 72

"Stary człowiek i morze" to historia pełna tragizmu, ale i woli walki wobec przeciwności losu. Santiago jest starym rybakiem, który codziennie wypływa swoją stara łodzią na morze. Codziennie ma nadzieję, że uda mu się złowić wystarczająco dużo ryb, by mógł wyżyć kilka dni. Niestety ostatnimi czasy ma pecha- co wieczór wraca z pustymi rękami. Chłopiec, który kocha go jak własnego ojca często mu pomaga, przynosi kawę i coś do jedzenia i dba o niego, bo wie, że Santiago nie ma nikogo, kto mógłby się nim zająć. Pewnego dnia, stary rybak wypływa na morze, udaje mu się złowić największą rybę jaką widział na oczy (wielkością przekracza wielkość jego poczciwej, starej łódki), ta jednak nie chce się poddać i walczy zawzięcie. Rybak spędza na morzu wiele godzin, wyczerpany, głodny i spragniony... ma wciąż nadzieję. I wolę walki.

Książkę czytało mi się dosyć ciężko, nie wciągnęła mnie aż tak bardzo, jak chciałabym. Umiem dostrzec w niej jednak głębię, która mnie oczarowała. Upór Santiago mnie wzruszył. Walczył o ideały i swoje życie do końca. Upór godny polecenia, zwłaszcza w dzisiejszych, pełnych niezdecydowania i zmienności czasach. Nigdy jeszcze nie czytałam książki o rybaku- poszerzyła mi troszkę horyzonty, zwłaszcza, że morze i nadmorskie rejony zawsze mnie fascynują i są moim drugim domem.

Nie powinno się jej czytać na siłę, trzeba do niej dojrzeć.

Moja ocena: 4-

"Trzy Wierzby. Opowieść o przyjaźni", Ann Brashares

2011-09-11T16:46:00.003+02:00

Pamiętam, że wieki temu kupiłam tą książkę w Empiku z sentymentu, bowiem "Stowarzyszenie Wędrujących Dżinsów"- serii książek dla młodzieży, których autorką jest Ann Brashares, są jednymi z moich najukochańszych książek. Bałam się rozczarować tą powieścią. Bałam się, że wyrosłam z takich książek... Muszę jednak przyznać, że gdy zaczęłam czytać tą książkę zwątpiłam... aż w końcu całkiem niedawno postanowiłam dać jej drugą szansę. I jestem zachwycona!

Ann Brashares od lat pracuje jako redaktor w branży wydawniczej. Mieszka wraz z mężem i dziećmi w Nowym Jorku. Wciąż ma w swej szafie parę dżinsów z dziesiątej klasy. Niestety, nie są magiczne, więc dawno przestała się w nie mieścić.

Jej debiutancka książka Stowarzyszenie Wędrujących Dżinsów ujrzała światło dzienne feralnego 11 września 2001, ale zbieżność dat z nowojorską tragedią nie zaszkodziła jej popularności.

Tłumaczenie: Barbara Górecka

Tytuł oryginału: 3 Willows. The Sisterhood Grows

Wydawnictwo: Egmont

Data wydania: 2009 (data przybliżona)

ISBN: 9788323774570

Liczba stron: 304

Ama, Jo i Polly były przyjaciółkami od trzeciej klasy, niemalże od dzieciństwa. Cały swój wolny czas spędzały razem ze sobą, bawiąc się i pielęgnując trzy sadzonki wierzby, które posadziły nieopodal wzgórza Pony Hill. Z czasem więzi, które je łączyły rozluźniły się a ich stosunki stały się chłodniejsze. Gdy przyszło lato, każda z dziewczyn spędza je samotnie, Jo pracując nad morzem w restauracji, Ama wyruszając na obóz, na który wcale się nie zapisała, a Polly podążając za marzeniami wyrusza na obóz dla modelek.

Każda z nich stopniowo dochodzi do pewnej prawdy- nie mogą żyć bez przyjaciół. Zwłaszcza tych prawdziwych, od serca.

„Miłość niekoniecznie wygląda tak,
jak byśmy się spodziewali.”

{cytat pochodzi z tej książki}

Książka może i nie jest tak przebojowa i ciekawa jak "Stowarzyszenie..." i na początku mnie trochę nudziła, z czasem jednak coraz bardziej wciąga. I wzrusza. Losy przyjaciółek coraz bardziej się komplikują, stają się bardziej wyraziste. Czyta się tą książkę bardzo przyjemnie- nie jest typową, stereotypowo płytką książką dla nastolatek, tylko mądrą i z morałem. Irytowały mnie tylko 'wstawki' dotyczące bohaterek "Stowarzyszenia..."- chciałam i byłam przekonana, że ta książka jest czymś odrębnym, nie wplecionym w świat Leny, Carmen, Tibby i Bridget... Jakoś mi nie pasowały, po prostu. ;)

Moja ocena: 4+

"Pokuta", Anne Rice

2011-09-09T16:37:00.000+02:00

Powiem szczerze, że bałam się tej książki (co nie zmienia faktu, że byłam jej niesamowicie ciekawa!). Anne Rice jest moją ulubioną pisarką od gimnazjum- kocham jej książki, kocham mrok i wielowymiarowość jej książek. Mimo to bałam się tej książki, może dlatego, że bałam się że ta książka jest za bardzo religijna, a takich książek nie lubię. Ale na szczęście, Anne Rice pozytywnie mnie zaskoczyła...

O Anne Rice już pisałam w związku z moją poprzednią recenzją jej książki, pt.: "Wampir Vittorio", którą możecie przeczytać tutaj. :)

Tłumaczenie: Grażyna Smosna

Tytuł oryginału: Angel Time

Seria/cykl wydawniczy: Czas Aniołów tom 1

Wydawnictwo: Otwarte

Data wydania: wrzesień 2011

ISBN: 978-83-7515-152-7

Liczba stron: 304

Czasy współczesne. Młody Toby O'Dare, syn matki alkoholiczki i ojca Policjanta, mieszkający w Nowym Orleanie odkrywa w sobie talent,a dzięki pomocy i wielkoduszności nauczycieli muzyki rozwija go grając bez przerwy na ukochanym instrumencie, którym jest lutnia. Wszystko zaczyna się układać, Toby ma szansę spełnić swoje marzenie... Jego los potoczył się jednak inaczej, ucieka z Nowego Orleanu do Nowego Jorku, gdzie poznaje Pana Sprawiedliwego i zostaje wynajętym przez niego płatnym mordercą- Lucky'm. Wszystko byłoby dobrze, gdyby nie to, że życie zaczyna mu ciążyć. Podczas jednego z morderstw objawia mu się Malachiasz- Anioł, który przynosi mu odkupienie i pewną propozycję...

Wiek XIII. Fluria i jej mąż Meier mają poważne kłopoty. Ich życie i życie żydowskiej społeczności w Norwich jest zagrożone. Przybywa im, jednak z pomocą Brat Toby...

"Pokuta" jest pierwszą powieścią z nowego cyklu stworzonego przez Anne Rice- Czas Aniołów i muszę przyznać, że pokochałam Anioły Rice od razu. Powieść jest skonstruowana bardzo ciekawie- częste retrospekcje z młodości Toby'ego przybliżają nam jego prawdziwą naturę i dobroć, którą w sobie skrywa, która jest całkowicie odmienna od tej, którą poznajemy od pierwszych stron powieści. Anne Rice zaskoczyła mnie, poruszyła moją duszę, wzruszyła i pokazała naprawdę wysoką klasę. Śmiem stwierdzić, że to jest jej najlepsza powieść od czasów wydania "Wywiadu z wampirem" , czuć w niej lekkość i czyta się ją niezwykle szybko. Średniowieczna Anglia i opisy, które zawarła w książce Anne Rice są naprawdę dobre i szczegółowe. Dzięki temu powieść zyskuje dodatkowy, autentyczny wymiar.

Nie będę ukrywać, że jestem nią zachwycona! :)

Moja ocena: 6

Serdecznie dziękuję za egzemplarz recenzyjny!

WYNIKI LOSOWANIA!

2011-09-05T19:36:00.002+02:00

Witajcie kochani! :)

Bardzo dziękuję za tak żywe zainteresowanie moim skromnym CANDY! :)

Wzięło udział 19 osób:

Z czego wylosowano:

A z tego z kolei wynika, że moje pierwsze blogowe CANDY wygrywa...

SERDECZNIE GRATULUJĘ!!

Proszę o przesłanie adresu na e-mail: mia.89@wp.pl! :)

(Świadkiem całego losowania jest mój ukochany, który dzielnie mi towarzyszył ^^)

PS Przy okazji chciałam Was zaprosić na mojego bloga kulinarnego! :D
K L I K

"Gdzie jest Jennifer?", Anne Cassidy

2011-09-04T18:05:00.004+02:00

Najpierw przeczytała tę książkę moja młodsza, trzynastoletnia siostra. Nie mogła się od niej oderwać, choć za czytaniem książek wcale nie przepada. Kończąc ją miała łzy w oczach. Była nią oczarowana i polecała ją swoim koleżankom. Zaintrygowała mnie. I może przez to źle się do niej nastawiłam?

Anne Cassidy zanim poświęciła się wyłącznie pisarstwu, przez kilka lat pracowała jako nauczycielka. Jej specjalnością są kryminały i dreszczowce dla nastolatków. Napisała aż osiem książek należących do tego gatunku. Pisuje także powieści obyczajowe dla młodych czytelników. Zajmuje się w nich problemami trudnego dzieciństwa i skomplikowanymi życiowymi decyzjami, które muszą podejmować nastolatki. Cassidy świetnie rozumie swoich bohaterów, potrafi głęboko wnikać w ich sprawy i bez względu na wszystko zawsze staje po ich stronie.

Tłumaczenie: Marta Ostrowska

Tytuł oryginału: Looking for JJ.

Wydawnictwo: Stentor

Data wydania: 2007 (data przybliżona)

ISBN: 978-83-89-31594-6

Liczba stron: 267

W wietrzny wiosenny dzień, trzy dziewczynki wybrały się do lasu nieopodal miejscowości Berwick Waters. Wróciły jednak tylko dwie z nich: Lucy, młodsza o rok od pozostałych dwóch dziewczynek i Jennifer- główna i tytułowa zarazem bohaterka. Od tamtego dnia wszystko się zmieniło...

Alice Tully zamieszkała z Rosie, pracownikiem Opieki Społecznej, z którą od razu nawiązała nić porozumienia i sympatii. Znalazła pracę, a od września miała iść na studia. Kochający mężczyzna, Frankie nie odstępował jej na krok- czy może pragnąć czegoś więcej? Przeszłość jednak nie dawała jej spokoju. Coraz więcej, dziwnych zbiegów okoliczności przypominało jej o wydarzeniach, które rozegrały się sześć lat temu...

"Gdzie jest Jennifer?" jest historią pełną emocji i nadziei na lepsze życie. Sam pomysł na fabułę jest naprawdę świetny- pełen napięcia, ciekawych postaci i historii, która ciekawi. Rozdziały poprzeplatane są retrospekcjami z życia głównej bohaterki, które pomagają nam zrozumieć w swoim czasie realia całego zajścia, życie dziewczynki, które nigdy nie było stabilne.

Mimo to jakoś nie mogłam się wciągnąć w tą książkę- zły czas i miejsce? Sama nie wiem... Ta książka ma wszystko, co najlepsze- świetny styl pisarski, pełną napięcia fabułę, która powinna nie pozwolić mi się od niej oderwać... Polubiłam bohaterów i świat, który stworzyła autorka, ale czegoś mi zabrakło- jakiejś iskierki.

Mimo wszystko uważam, że warto po nią sięgnąć :) Zwłaszcza, że z taką historią się jeszcze nigdy nie spotkałam. :)

„Zapomnieć. Takie proste słowo. Gdyby część jej mózgu potrafiła od tak, po prostu wymazać informację bez śladu. Tak jak zapomniała o drobiazgach: wysłaniu życzeń, oddaniu książki do biblioteki, kupieniu pasty do zębów podczas zakupów w supermarkecie. Z wielkimi wydarzeniami nie jest już jednak tak łatwo. Wyryły się w pamięci na zawsze. Żyją w tkankach mózgu, pod skórą, we krwi. Zwinięte w kłębek, drzemią w nieświadomości, do czasu, aż coś je zbudzi. Ni stąd ni zowąd wspomnienia ożywają, wypełniając głowę obrazami przeszłości.”

{cytat pochodzi z tej książki}

Moja ocena: 4

Za egzemplarz serdecznie dziękuję!

PS Przypominam, że do dzisiaj można zapisywać się na moje losowanie! :) KLIKNIJ i spróbuj szczęścia! :)

"Brama Niebiańskiego Spokoju", Shan Sa

2011-08-30T18:41:00.002+02:00

Wiele osób wie, że wielką miłością darzę książki i autorów pochodzących z krajów Dalekiego Wschodu. Każda z nich otwiera mi oczy, pokazuje kulturę, która jest mi znana tylko pobieżnie -bo na ile można poznać dany kraj tylko przez co, co się czytało/oglądało w telewizji? Cieszę się, że każda książka, po którą sięgam przynosi ze sobą dużo emocji i nową wiedzę.

Shan Sa urodziła się w Pekinie w rodzinie literatów. Jako dziecko nazywała się Yan Nini (oznaczające po chińsku dziewczynkę) jednak zmieniła imię na Shan Sa, które to oznacza 'szum gór', aby podkreślić swoją silną osobowość i dążenie do dojrzałości.
W 1994 roku, Shan Sa ukończyła studia z zakresu filozofii. Od 1994 do 1996 pracowała jako sekretarz malarzy Balthus . Później wydała swoje pierwsze dwie powieści oraz zbiór poezji, spotkała się z uznaniem krytyków. W 2001 roku wydała swój największy sukces książkę "The Girl Who Played Go" (La Joueuse de Go). Książka otrzymała wiele nagród, m.in. Prix Goncourt des Lycéens (Prix Goncourt z uczniów szkoły średniej).

Tłumaczenie: Krystyna Sławińska

Tytuł oryginału: Porte de la Paix Célesle

Wydawnictwo: MUZA

Data wydania: 2003 (data przybliżona)

ISBN: 8370794580

Liczba stron: 121

"Brama Niebiańskiego Spokoju" to historia umieszczona w czasach komunistycznych rządów w Chinach, już po śmierci Mao, podczas buntów studentów i ulicznych zamieszek. Ayamei jest jedną z przywódców grup strajkujących studentów, która cudem unika śmierci podczas jednej z zamieszek. Na swojej drodze poznaje wiele osób, które starają się ją chronić. Zhao jest żołnierzem wyznaczonym do odnalezienia uciekinierki. Z czasem, czytając wpisy z dziennika dziewczyny odkrywa jej całkiem inną twarz...

Jest to piękna historia, pełna smutku, strachu i nadziei na lepsze życie, na lepszy świat. Jest to też historia o rodzącej się po cichu miłości, która jest silniejsza niż rozkazy, niż wojna...

Łatwo jest się wczuć w klimat powieści- rozumieć targane bohaterami emocje. Piękne i ciekawe miejsca pokazują nam całkiem inne Chiny- pełne piękna, dziewicze, gdzie ludzie mieszkają w maleńkich chatkach z drewna i żyją z tego, co sami wytworzą- z darów natury.

Powieść ma w sobie magię, którą odkrywa się stopniowo, strona po stronie.

Muszę jednak przyznać, że troszeczkę rozczarował mnie koniec- zbyt szybko się skończyła, a te 121 stron zaostrzyły apetyt na coś więcej...

Mimo to, polecam!

Moja ocena: 4+

PS Przypominam kochani o moim pierwszym blogowym CANDY!

Zapisy trwają do 4.09! :)

KLIKNIJ.

Spotkania z autorami! :)

2011-08-30T16:26:00.002+02:00

Dostałam właśnie kilka informacji dotyczących spotkań z autorami! :) Sama z chęcią bym się na nie wybrała, niestety troszkę za daleko :C

Ale może Wy skorzystacie? :D

***

Przypominam również o moim CANDY (kliknij)! :D

CANDY,CANDY! :]

2011-08-28T23:02:00.003+02:00

Oto nastała wiekopomna chwila kochani! Na moim blogu, po raz pierwszy organizuję CANDY! :D Chciałam w ten sposób podziękować Wam za każdy komentarz, za każdą wizytę i za to, że jesteście tutaj ze mną, dzielicie się spostrzeżeniami i radościami :)

Do wygrania w moim pierwszym blogowym rozdaniu jest powieść Haliny Pawlowskiej pod tytułem:

"Zdesperowane kobiety postępują desperacko"

(pisałam o niej tutaj)

A oto zasady:

* Zapisy trwają do 4 września, do godziny 24:00 :) Wyniki losowania pojawią się w dniu następnym o godzinie ok. 20'stej.

* Warunkiem wzięcia udziału jest pozostawienie pod tym postem komentarza z wyrażeniem chęci, adresem e-mail oraz proszę o dodanie do obserwowanych mojego bloga.

* Osoba, która wygra tą książkę jest zobowiązana do zrecenzowania jej na swoim blogu (jeśli takowy posiada) :)

* Możecie oczywiście umieścić baner (zdjęcie powyżej) na swoim blogu podlinkowując go.

* Osoba, która wygra tą książkę jest zobowiązana do wysłania do mnie swojego adresu na mój adres e-mail: mia.89@wp.pl do dnia 11 września :)

POWODZENIA! :D

Przy okazji chciałam Was poinformować, że założyłam facebookową stronę mojego bloga, którą już możecie polubić! :)